Bus rapid transit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
System BRT TransMilenio w Bogocie

Bus rapid transit (BRT, z ang. szybki transport autobusowy) – system drogowego transportu publicznego, w którego skład wchodzą autobusy (zwykle przegubowe i dwuprzegubowe) oraz infrastruktura (m.in. wydzielone pasy ruchu dla autobusów, odpowiednio dostosowane stacje autobusowe, komputerowo wspomagany system sterowania ruchem, system informacji pasażerskiej).

Systemy BRT pozwalają na rozwiązanie lub minimalizację problemów charakterystycznych dla typowego transportu autobusowego, wynikających głównie z nadmiernego natężenia ruchu, w stopniu zbliżonym do rozwiązań alternatywnych (szybki tramwaj, metro), przy kilkakrotnie niższych kosztach wdrożenia systemu.

Pierwszy system BRT powstał w 1975 roku w Kurytybie, w Brazylii. Od tego czasu znalazł zastosowanie w różnym stopniu w ponad stu miastach świata, szczególną popularność zdobywając w miastach Ameryki Łacińskiej[1].

Przypisy

  1. Global BRT Data (ang.). [dostęp 2012-08-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons