Bylaczenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bylaczenie – zjawisko fonetyczne dialektu północnokaszubskiego, polegające na stwardnieniu spółgłoski ł w l. Występuje ono w gwarach bylackich – puckiej, chałupskiej i oksywskiej, a także częściowo w słowińskiej, co tłumaczono wpływem języka niemieckiego[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Edward Breza, Jerzy Treder, Gramatyka kaszubska. Zarys popularny, Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, Gdańsk, 1981, str. 31–32