Calineczka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy baśni Hansa Christiana Andersena. Zobacz też: inne znaczenie tego hasła.
Calineczka – ilustracja Vilhelma Pedersena do jednego z pierwszych wydań baśni

Calineczka, Calinka[1], Calóweczka[2], Paluszka[3], Odrobinka, Dziecię elfów[4]baśń Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1835 r. w drugim tomie zbioru Eventyr, fortalte for Børn (Baśnie dla dzieci) pod oryginalnym duńskim tytułem Tommelise.

Streszczenie[edytuj | edytuj kod]

Książka mówiona.

Baśń opowiada o maleńkiej (nie większej od ludzkiego kciuka) dziewczynce, narodzonej z ziarna zasianego przez bezdzietną kobietę. Uroda Calineczki spowodowała, że ropucha porwała ją na żonę dla swego syna – udało jej się uciec z pomocą motyla i dwóch rybek. Nie dane było jej jednak długo cieszyć się wolnością, gdyż porwał ją chrabąszcz. Ten zabrał dziewczynkę do siebie, lecz porzucił ją pod wpływem rodziny, która uznała dziewczynkę za brzydką. Tułająca się zimą po świecie Calineczka znalazła schronienie u polnej myszy, która z kolei wyswatała ją kretowi. Załamana, że będzie musiała spędzić resztę życia pod ziemią, Calineczka została uratowana przez ocaloną niegdyś przez siebie jaskółkę, która zaniosła ją na pole kwiatów. Tam dziewczynka spotkała króla elfów, którego pokochała i poślubiła. Podarował jej nowe imię oraz parę skrzydełek.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Odgłos wydawany w baśni przez syna ropuchy (w oryginale koax, koax, brekke-ke-kex!) to cytat z komedii Arystofanesa Żaby[5].

Ważniejsze ekranizacje[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Baśnie Andersena z ilustracjami, opr. Janina Colonna-Walewska, Warszawa;1924
  2. Nowe powieści czarodziejskie Andersena, tłum. Marya Glotz, Warszawa 1900.
  3. Nowy wybór bajek Andersena, tłum. Wanda Młodnicka, Lwów-Warszawa-Poznań 1923
  4. Baśnie, tłum. Cecylja Niewiadomska, Warszawa 1899
  5. Aristophanes in Performance, 421 BC-AD 2007: Peace, Birds and Frogs, edited by Edith Hall, Amanda Wrigley, London 2007, s. 29.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]