Chaïm Perelman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Chaïm Perelman (ur. 20 maja 1912 w Warszawie, zm. 22 stycznia 1984 w Brukseli) - belgijski logik i filozof prawa, urodzony w polskiej rodzinie pochodzenia żydowskiego.

Życie i Praca[edytuj | edytuj kod]

Perelman i jego rodzina wyemigrowali z Warszawy do Antwerpii (Belgia) w 1925. Rozpoczął swoje studia w "Université Libre de Bruxelles", gdzie pozostał do końca swojej kariery. Uzyskał doktorat prawa w 1934, a drugi doktorat filozofii i matematyki cztery lata później, w 1938. W tym samym roku Perelman został wykładowcą Uniwersytetu w Brukseli na Wydziale Filozofii i Literatury, a pod koniec wojny - najmłodszym profesorem w historii tej uczelni[1].

Perelman jest najbardziej znany ze swojej "nowej retoryki", nawiązującej do greckiej dialektyki. Opisał ją w książce "Logika prawnicza. Nowa retoryka"[2]. Logika prawnicza jest dla niego prawniczym zastosowaniem teorii argumentacji. Perelman wskazuje, że filozofia może się wiele nauczyć od prawników, przyglądając się jak rozwiązują problemy prawnicze, formułują wnioskowania i argumentację[3].

Przypisy

  1. Alan G. Gross, Ray D. Dearin: Chaim Perelman. Albany: State University of New York Press, 2003, s. 1-12. ISBN 0-7914-5560-2.
  2. Chaim Perelman: Logika prawnicza. Nowa retoryka. Warszawa: PWN, 1984.
  3. Alain Pekar: Perelman, Chaïm (1912–1984). W: The Philosophy of Law. An Encyclopedia. Christopher Berry Gray (red.). New York-London: Garland Publishing, 1999, s. 638-639.