Chris Lewis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chris Lewis
Państwo  Nowa Zelandia
Miejsce zamieszkania Irvine
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1957
Auckland
Wzrost 180 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1975
Zakończenie kariery 1986
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 19 (16 kwietnia 1984)
Australian Open 4R (1981)
Roland Garros 3R (1977)
Wimbledon F (1983)
US Open 3R (1982)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 8
Najwyżej w rankingu 46 (14 stycznia 1985)
Australian Open QF (1980)
Roland Garros QF (1982)
Wimbledon QF (1981)
US Open 2R (1981)

Chris Lewis (ur. 9 marca 1957 w Auckland) – nowozelandzki tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W 1975 roku Lewis wygrał juniorską edycję Wimbledonu w grze pojedynczej oraz awansował do finału US Open. W tym samym roku klasyfikowany był na pozycji lidera w zestawieniu juniorów.

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1975–1986.

W grze pojedynczej zwyciężył w 3 turniejach rangi ATP World Tour oraz awansował do 7 finałów, w tym do finału Wimbledonu w 1983 roku. Był drugim w historii zawodnikiem z Nowej Zelandii, który doszedł do finału w londyńskiej imprezie. W finale przegrał z Johnem McEnroem.

W grze podwójnej Lewis triumfował w 8 zawodach z cyklu ATP World Tour, a także był uczestnikiem 8 finałów.

W latach 1977–1986 reprezentował Nową Zelandię w Pucharze Davisa, rozgrywając łącznie 42 spotkania, z których w 24 zwyciężył.

W rankingu gry pojedynczej Lewis najwyżej był na 19. miejscu (16 kwietnia 1984), a w klasyfikacji gry podwójnej na 46. pozycji (14 stycznia 1985).

Po zakończeniu kariery pełnił funkcję trenera m.in. Ivana Lendla i Carla-Uwe Steeba.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 1983 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone John McEnroe 2:6, 2:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]