Chur (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aaron i Chur podtrzymujący Mojżesza na obrazie Johna Everetta Millaisa, 1871

Chur (hebr. חוּר) – postać biblijna z Księgi Wyjścia.

Podczas bitwy z Amalekitami pod Refidim w trakcie wędrówki Izraelitów do Ziemi Obiecanej wszedł wraz z Mojżeszem i Aaronem na szczyt wzgórza. Razem z Aaronem podtrzymywał ręce Mojżesza (Wj 17,8-12). Ponownie wspomniany podczas pobytu Mojżesza na górze Synaj, kiedy to pod jego nieobecność sprawował wraz z Aaronem przywództwo nad Izraelitami (Wj 24,14)[1].

Według Józefa Flawiusza (Ant 3.2.4.) był mężem Miriam[2], zaś według tradycji rabinicznej – jej synem[3].

Imię Chura z plemienia Judy pojawia się także w genealogiach 1 Księgi Kronik (1Krn 2,50; 4,1; 4,4), nie wiadomo jednak czy chodzi o tę samą postać[4].

Przypisy

  1. Holman Concise Bible Dictionary. Nashville: B&H Publishing Group, 2010, s. 310.
  2. Victor P. Hamilton: Exodus. An Exegetical Commentary. Grand Rapids: Baker Academic, 2011, s. 270.
  3. Louis H. Feldman: Studies in Hellenistic Judaism. Leiden: Brill, 1996, s. 249.
  4. Catholic Bible Dictionary. general editor Scott Hahn. New York: Doubleday, 2009, s. 372.