Crowdsourcing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Crowdsourcing – proces, w ramach którego  organizacja (firma, instytucja publiczna, organizacja non-profit) przeprowadza outsourcing zadań wykonywanych tradycyjnie przez pracowników do niezidentyfikowanej, zwykle bardzo szerokiej grupy ludzi w formie open call (ang. crowd – tłum, ang. sourcing – czerpanie źródeł). Crowdsourcing umożliwia wszystkim użytkownikom Internetu partycypację w zadaniach, które kiedyś były zarezerwowane dla wąskiej grupy specjalistów. Termin „crowdsourcing“ został po raz pierwszy zdefiniowany i użyty przez dziennikarza magazynu Wired Jeffa Howe’a w artykule Rise of Crowdsoucing z 2006 r.[1]

Historyczne przykłady crowdsourcingu[edytuj | edytuj kod]

Mimo że crowdsourcing jest relatywnie nowym terminem, przykłady sięgania do mądrości tłumu można znaleźć już w XVIII w. W 1714 r. brytyjski rząd zaoferował nagrody w wysokości od 10 000 do 20 000 GBP dla każdego obywatela, który opracuje praktyczną metodę dokładnego określania długości geograficznej statku. Zarządzająca konkursem instytucja Board of Longitude nigdy nie przyznała żadnej z głównych nagród, ale osoby, których praca miała znaczący wkład w zbliżanie się do rozwiązania problemu, otrzymywały mniejsze kwoty. Rekordzista John Harrison uzbierał w ten sposób ponad 14 000 funtów. Innym przykładem partycypacji tłumu są prace nad słownikiem Oxford English Dictionary, które rozpoczęły się pod koniec XIX w. i trwały ponad 70 lat. Na przestrzeni tych kilku dekad pracujący nad słownikiem naukowcy pod kierunkiem prof. Jamesa Murraya otrzymali od wolontariuszy z całej Anglii 6 milionów listów z propozycjami definicji i użycia słów z języka angielskiego[2].

Korzyści crowdsourcingu[edytuj | edytuj kod]

  • Problemy mogą być rozwiązane przy względnie niskich kosztach, na ogół bardzo szybko
  • Płaci się w zależności od rezultatu, czasem wręcz nagradzanie się pomija
  • Organizacja dociera do szerszego grona talentów, niż tylko tego, które jest obecne w samej organizacji
  • Poprzez słuchanie społeczności, organizacje zyskują wgląd z pierwszej ręki do potrzeb i pragnień klientów
  • Społeczność może poczuć, że współtworzy markę, co skutkuje poczuciem posiadania poprzez przyłożenie się do współpracy

Odmiany crowdsourcingu[edytuj | edytuj kod]

W ostatnich latach, gdy zjawisko angażowania konsumentów w życie marek staje się coraz popularniejsze i kolejne koncerny decydują się na takie działanie[3], crowdsourcing zaczął ewoluować i przyjmować nowe formy. Specjaliści od marketingu zamiast rzeczonego „tłumu” coraz częściej chcą wykorzystywać określone grupy wchodzące w jego skład. Jedną z takich odmian crowdsourcingu jest ARTsourcing. ARTsourcing to zaawansowana forma crowdsoucingu, w którym społecznością, do której marka kieruje przekaz, są przedstawiciele różnych dziedzin sztuki i design: graficy, filmowcy, dźwiękowcy, copywriterzy, malarze czy architekci[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jeff Howe (June 2006). „The Rise of Crowdsourcing”. Wired. http://www.wired.com/wired/archive/14.06/crowds.html. Retrieved 2012-11-08.
  2. Nate Lanxon (January 2011). „How the Oxford English Dictionary started out like Wikipedia”. Wired. http://www.wired.co.uk/news/archive/2011-01/13/the-oxford-english-wiktionary Retrieved 2012-11-08.
  3. http://www.brzoskowski.pl/2010/08/crowdsourcing/12.08.2010.
  4. Inspiracji szukaj w tłumie | marketing.nf.pl.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]