Dług (ekonomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pojęcia ekonomicznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Dług w pojęciu ekonomicznym oznacza niespełniony obowiązek pewnego świadczenia przez dłużnika na rzecz wierzyciela.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Świadczenie to może być zarówno pieniężne jak i rzeczowe, to znaczy, że długiem jest wszystko to, czego może od zobowiązanego (dłużnika) żądać osoba uprawniona (wierzyciel). Przyczyną powstania długu jest opóźnienie w wykonaniu zobowiązania, którego charakter może określać m.in:

  • zawarta umowa pomiędzy dwiema stronami, określająca dane świadczenie
  • rozbieżność między terminem dostawy towaru lub świadczenia usługi, a terminem zapłaty (w bilansie przedsiębiorstwa używana jest nazwa zobowiązanie)
  • pożyczka celowa, np. kredyt inwestycyjny z banku
  • decyzja sądu lub decyzja administracyjna

Świadczenie wykonalne, którego termin realizacji jeszcze nie minął, jest zobowiązaniem – nie długiem.

Celem ułatwienia dochodzenia długów, w roku 2004 została stworzona możliwość powoływania instytucji tzw. biuro informacji gospodarczej, którego celem jest zbieranie informacji o nierzetelnych dłużnikach. W Polsce liczba zadłużonych obywateli wciąż rośnie[1]. Samo posiadanie długów negatywnie wpływa na wizerunek zarówno osób jak i firm[2].

Odwrotnością zobowiązania jest należność.

Dane statystyczne[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 2012 roku aż 58% Polaków ma długi, a co czwarty ma problemy ze spłatą swoich zobowiązań.[3] Liczba niesolidnych dłużników w Polsce osiągnęła w marcu 2012 roku poziom blisko 2,16 miliona osób, zaś średnie zadłużenie Polaka wynosi 16 561 zł[4]. Zadłużyć można się również poprzez przejęcie długu w spadku[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o długu

Przypisy