D.J. Augustin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z D. J. Augustin)
Skocz do: nawigacja, szukaj
D.J. Augustin
D.J. Augustin
14 Detroit Pistons
rozgrywający
Pełne imię i nazwisko Darryl Jerard Augustin, Jr
Pseudonim D.J.
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1987
Nowy Orlean, Luizjana
Wzrost 183 cm
Masa ciała 82 kg
Kariera
Aktywność od 2008
College University of Texas at Austin
Draft 2008, numer: 9
Charlotte Bobcats
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Darryl Jerard „D.J.” Augustin, Jr. (ur. 10 listopada 1987 w Nowym Orleanie) – amerykański profesjonalny koszykarz, występujący na pozycji rozgrywającego.

NCAA[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku Augustin dołączył do zespołu jako jeden z aż siedmiu pierwszoroczniaków. Zagrał we wszystkich 35 meczach jako zawodnik pierwszej piątki i notował średnio 14,4 punktu i 6,7 asysty na mecz. Za swoją grę został wybrany zarówno do drugiego składu całej konferencji Big 12, jak i pierwszego składu debiutantów tej samej konferencji. Wyboru dokonywali trenerzy konferencji Big 12 i agencja Associated Press. W drugim roku poprawił swoje wyniki. Został wybrany do pierwszej piątki najlepszych graczy w cacłym kraju, a także oczywiście konferencji Big 12, po tym jak został jej liderem w asystach (5,8 na mecz) i zajął drugie miejsce w punktach (19,2 na mecz). Za swoją grę otrzymał nagrodę imienia Boba Cousy'ego dla najlepszego rozgrywającego w kraju. Był także finalistą w głosowaniu na zdobywcę nagrody imienia Johna Woodena.

NBA[edytuj | edytuj kod]

Charlotte Bobcats (2008-12)[edytuj | edytuj kod]

2008/09[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku został wybrany z numerem 9 w drafcie NBA przez Charlotte Bobcats[1]. Rozegrał w sezonie 72 mecze, głównie będąc zmiennikiem dla Raymonda Feltona, ale w 12 spotkaniach wychodził do gry w pierwszym składzie. Notował bardzo dobre średnie na poziomie 11,8 punktu, 3,5 asysty i 1,8 zbiórki na mecz, grając średnio po 26,5 minuty. Zajął wysokie szóste miejsce w całej lidze pod względem skuteczności rzutów wolnych, trafiając aż 89,0% prób. Był też dziewiąty pod względem skuteczności rzutów za 3 punkty (43,9%). Wśród debiutantów zajął pierwsze miejsce w skuteczności rzutów osobistych, drugie w skuteczności rzutów za trzy punkty, czwarte pod względem asyst, ósme punktów i dziewiąte pod względem minut. 24 listopada w meczu z Philadelphia 76ers zanotował pierwsze w karierze double-double, zdobywając 25 punktów i rozdając najlepsze w sezonie 11 asyst[2]. Pomiędzy szóstym a dwudziestym trzecim grudnia trafił kolejne 42 rzuty osobiste, ustanawiając rekord klubu[3]. 6 stycznia 2008, w meczu przeciwko Boston Celtics ustanowił kolejny rekord klubu, zdobywając aż 11 punktów w trakcie jednej dogrywki[4]. Dzięki swojej dobrej grze został wybrany do drugiego składu najlepszych debiutantów[5].

2009/10[edytuj | edytuj kod]

Drugi sezon nie był już dla niego tak udany. Drużyna co prawda grała najlepiej od czasu powstania i awansowała do play-off, ale rola Augustina została mocno ograniczona. W 80 meczach tylko dwa razy wyszedł do gry w pierwszej piątce. Grał średnio po 18,3 minuty, notując w tym czasie 6,3 punktu, 2,4 asysty i 1,2 zbiórki na mecz. Spadła jego skuteczność. Trafiał 38,6% z gry i 39,3% za trzy punkty. Z linii osobistych pogorszył się aż do 77,9%, co oznaczało spadek o ponad 10 punktów procentowych. Jego najlepsze spotkanie przypadło na starcie z Orlando Magic 23 stycznia. Zdobył wtedy 22 punkty[6].

2010/11[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem 2010/11 drużynę opuścił Raymond Felton[7]. Augustin przejął od niego rolę pierwszego rozgrywającego zespołu. Zagrał we wszystkich 82 spotkaniach, za każdym razem występując w pierwszej piątce. Grał średnio po 33,6 minuty na mecz, notując rekordowe w karierze 14,4 punktu, 6,1 asysty i 2,7 zbiórki na mecz. W porównaniu do poprzednich rozgrywek poprawił się w skuteczności z gry (41,5%) i rzutów osobistych (90,6%), ale kolejny raz zanotował spadek w skuteczności rzutów za 3 punkty (33,3%). Sezon skończył na czwartym miejscu w lidze pod względem skuteczności z linii osobistych, szóste we wskaźniku asyst do strat (3,21:1) i dziewiętnaste pod względem asyst. 20 stycznia 2011 w meczu z Philadelphia 76ers poprawił rekord kariery, zdobywając 31 punktów[8]. Z kolei 10 kwietnia w spotkaniu przeciwko Detroit Pistons rozdał 14 asyst, co od tego momentu było jego najlepszym osiągnięciem w tej kategorii statystycznej[9].

2011/12[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem do zespołu doszedł Kemba Walker, wybrany w drafcie, co oznaczało, że Augustin będzie musiał z nim dzielić się obowiązkami rozgrywającego. Trener Paul Silas powierzył mu jednak rolę pierwszego podającego i ten był liderem zespołu pod względem asyst, notując ich 6,4 na mecz. Rzucał przy tym średnio 11,1 punktu na mecz, ale to nie przełożyło się na grę drużyny, która w skróconym przez lokaut sezonie wygrała zaledwie 7 z 66 spotkań. Znów był skuteczny na linii rzutów osobistych, trafiając 87,5% swoich prób, co dało mu ósme miejsce w NBA. 22 stycznia w meczu z New Jersey Nets doznał kontuzji palca prawej stopy i zagrał w nim tylko 8 minut. Uraz spowodował opuszczenie przez niego kolejnych 11 meczów.

Indiana Pacers (2012-13)[edytuj | edytuj kod]

Po czterech latach gry dla Bobcats, w lipcu 2012, podpisał roczny kontrakt z Indiana Pacers[10]. W nowym zespole rozegrał 76 spotkań, w których 5 razy wychodził do gry w pierwszym składzie. W głównej mierze pełnił rolę zmiennika dla George'a Hilla. Pod względem statystycznym był to jego najgorszy sezon w karierze. Grał średnio tylko 16,1 minuty na mecz, notował w tym czasie 4,7 punktu, 1,2 zbiórki i 2,2 asysty na mecz. Trafiał przy tym najgorsze w karierze 35,0% z gry. W trakcie play-off jego rola pozostała taka sama. Zdecydowanie najbardziej przydał się zespołowi w pierwszym starciu półfinału konferencji z New York Knicks. W trakcie niespełna 13 minut gry zdobył 16 punktów, trafiając 4 z 5 rzutów za 3 punkty[11]. To jednak nie wystarczyło do zaoferowania mu przez klubu kolejnego kontraktu.

Toronto Raptors (2013)[edytuj | edytuj kod]

22 lipca 2013, jako wolny agent, związał się kontraktem z Toronto Raptors[12], jednak już 9 grudnia, po 10 rozegranych meczach został przez nich zwolniony[13]. W walce o minuty gry zdecydowanie przegrywał z najlepszym rozgrywającym zespołu, Kylem Lowry, a także z niedoświadczonym Dwightem Buycksem. W tych 10 spotkaniach na parkiecie spędził łącznie tylko 82 minuty. Jego skuteczność z gry była fatalna, na poziomie zaledwie 29,2%, za trzy punkty trafił tylko 1 z 11 prób, co dało mu skuteczność 9,1%.

Chicago Bulls (2013-14)[edytuj | edytuj kod]

13 grudnia 2013 podpisał kontrakt z Chicago Bulls[14]. Pierwsze dwa mecze w nowych barwach nie napawały optymizmem. Zdobył w nich łącznie 5 punktów, trafiając tylko 1 z 10 rzutów z gry. Przełamanie przyszło w meczu numer 3, przeciwko Orlando Magic, w którym znów nie zachwycił skutecznością (5/15), ale jego 14 punktów i aż 8 asyst pozwoliły mu na zdobycie zaufania trenera, Toma Thibodeau. W kolejnych trzech spotkaniach, w obliczu kontuzji Kirka Hinricha, grał w pierwszej piątce. Łącznie takich spotkań zaliczył 9 w barwach Bulls. Głównie jednak sprawdzał się jako rezerwowy, którego zadaniem jest zdobywanie punktów. W 61 meczach dla Bulls notował średnio 14,9 punktu, do tego dokładał 2,1 zbiórki i 5,0 asysty na mecz. Trafiał przy tym 41,9% rzutów z gry i 41,1% rzutów za 3 punkty. Na koniec sezonu, nie licząc Derricka Rose'a, był najlepszym strzelcem zespołu. Zajął też drugie miejsce pod względem asyst, tylko za Joakimem Noah. 30 marca w meczu z Boston Celtics rzucił 33 punkty, co jest jego rekordem kariery, prowadząc Bulls do zwycięstwa[15].

Detroit Pistons (od 2014)[edytuj | edytuj kod]

15 lipca 2014 podpisał dwuletni kontrakt z Detroit Pistons[16].

Statystyki w NBA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów "za 3"  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Na podstawie D.J. Augustin Statistics (ang.). Basketball-Reference.com. [dostęp 2014-09-08].
Stan na koniec sezonu 2013/14

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2008/09 Charlotte 72 12 26,5 43,0% 43,9% 89,3% 1,8 3,5 0,6 0,0 11,8
2009/10 Charlotte 80 2 18,4 38,6% 39,3% 77,9% 1,2 2,4 0,6 0,1 6,4
2010/11 Charlotte 82 82 33,6 41,6% 33,3% 90,6% 2,7 6,1 0,7 0,0 14,4
2011/12 Charlotte 48 46 29,3 37,6% 34,1% 87,5% 2,3 6,4 0,8 0,0 11,1
2012/13 Indiana 76 5 16,1 35,0% 35,3% 83,8% 1,2 2,2 0,4 0,0 4,7
2013/14 Toronto 10 0 8,2 29,2% 9,1% 100,0% 0,4 1,0 0,1 0,0 2,1
2013/14 Chicago 61 9 30,4 41,9% 41,1% 88,2% 2,1 5,0 0,9 0,0 14,9
Razem 429 156 25,0 40,4% 37,7% 87,4% 1,8 4,0 0,6 0,0 10,1

Play-offy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2009/10 Charlotte 4 0 18,3 29,4% 33,3% 83,3% 1,0 1,8 0,3 0,3 4,3
2012/13 Indiana 19 1 16,6 38,0% 39,6% 80,6% 0,8 0,7 0,4 0,0 5,2
2013/14 Chicago 5 0 28,2 29,2% 26,9% 89,5% 1,6 4,8 0,6 0,0 13,2
Razem 28 1 18,9 33,1% 35,0% 83,9% 1,0 1,6 0,4 0,0 6,5

Przypisy

  1. 2008 NBA Draft Board (ang.). nba.com. [dostęp 10 maja 2014].
  2. Augustin scores 25 as small Bobcats lineup handles 76ers (ang.). espn.go.com, 24 listopada 2008. [dostęp 5 września 2014].
  3. Okafor dominates as Cats handle Wizards (ang.). espn.go.com, 23 grudnia 2008. [dostęp 5 września 2014].
  4. Celtics lose for 5th time in 7 games after falling in OT (ang.). espn.go.com, 6 stycznia 2009. [dostęp 5 września 2014].
  5. Beasley and Chalmers Named to T-Mobile NBA All-Rookie Teams (ang.). NBA.com, 30 kwietnia 2009. [dostęp 5 września 2014].
  6. Nelson scores six of 21 in OT to help Magic get by Bobcats (ang.). espn.go.com, 23 stycznia 2010. [dostęp 5 września 2014].
  7. Chris Sheridan: Sources: Felton, Knicks close to deal (ang.). sports.espn.go.com, 9 lipca 2010. [dostęp 5 września 2014].
  8. Gerald Henderson scores late to help Bobcats hold off 76ers (ang.). espn.go.com, 20 stycznia 2011. [dostęp 5 września 2014].
  9. Rodney Stuckey, Pistons beat Bobcats to end 11-game road losing streak (ang.). espn.go.com, 10 kwietnia 2011. [dostęp 5 września 2014].
  10. Pacers Sign Point Guard DJ Augustin (ang.). nba.com. [dostęp 10 maja 2014].
  11. David West, Paul George help Pacers take Game 1 from Knicks (ang.). espn.go.com, 5 maja 2013. [dostęp 5 września 2014].
  12. Raptors Sign Free-Agent Guard D.J. Augustin (ang.). nba.com. [dostęp 10 maja 2014].
  13. Raptors Waive Augustin (ang.). nba.com. [dostęp 10 maja 2014].
  14. Bulls sign free agent guard D.J. Augustin (ang.). nba.com. [dostęp 10 maja 2014].
  15. D.J. Augustin's career-high 33 points lead Bulls over Celtics (ang.). espn.go.com, 30 marca 2014. [dostęp 8 września 2014].
  16. Detroit Pistons Sign Free Agent Guard D.J. Augustin (ang.). nba.com. [dostęp 2014-07-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]