Mario Chalmers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mario Chalmers
Mario Chalmers
#15 Miami Heat
rozgrywający
Pseudonim "SuperMario"[1], "Chalmito"
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1986
Anchorage,  Stany Zjednoczone
Wzrost 188 cm
Masa ciała 86 kg
Kariera
Aktywność od 2008
Draft 2008, numer: 34
Minnesota Timberwolves
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Almario Vernard Chalmers, znany jako Mario Chalmers (ur. 19 maja 1986 roku w Anchorage na Alasce) − amerykański zawodowy koszykarz grający w lidze NBA, występujący na pozycji rozgrywającego w zespole Miami Heat[2].

Przez trzy lata studiował na uniwersytecie Kansas[3], zdobywając w 2008 roku mistrzostwo NCAA[4]. Na 2,1 sekundy przed końcem spotkania z uniwersytetem Memphis, Chalmers trafił decydujący rzut za trzy punkty[4], zapewniając tym samym mistrzostwo swojej drużynie[5]. W 2008 roku zgłosił się do draftu NBA, w którym został wybrany z 34 numerem przez Minnesotę Timberwolves[6]. Niedługo później został oddany do Miami Heat[7]. Razem z Heat dotarł do finału NBA 2011[8], w którym jednak przegrali z Dallas Mavericks[9]. Mistrz NBA wraz z Miami Heat z sezonu 2011/12[10].


Spis treści

Biografia [edytuj]

Dzieciństwo i młodość [edytuj]

Urodził się 19 maja 1986 roku w Anchorage jako syn Ronniego i Almarii Chalmers. Od dzieciństwa był zafascynowany koszykówką, a jego idolem początkowo był Michael Jordan[11]. Ojciec Chalmersa był asystentem trenera w szkole średniej East Anchorage[11], do której wtedy chodził legendarny w tym stanie Trajan Langdon. Dzięki temu mały Chalmers mógł zostawać po treningach szkolnego zespołu, na których grywał właśnie z nim. Langdon szybko stał się idolem Chalmersa i ten cały czas powtarzał ojcu, że chce być taki jak on[11]. Trafił do szkoły średniej Bartlett, w której szybko stał się gwiazdą. Trzy razy z rzędu wybierano go najlepszym graczem szkół średnich na Alasce[12], czym wyrównał osiągnięcie Langdona[13]. W latach 2002 i 2003 zdobywał ze swoją szkołą mistrzostwa stanu[14]. W sierpniu 2011 roku szkoła wycofała z użycia w swojej drużynie numer 15, z którym grał Chalmers[15].

College [edytuj]

Idąc do koledżu, Chalmers był uznawany za drugiego najlepszego rozgrywającego, kończącego wówczas szkołę średnią[16]. Starały się o niego takie uczelnie jak Arizona czy Północna Karolina[17]. 21 maja 2004 roku podpisał list intencyjny uniwersytetu Kansas,co sprawiło, że stałsię zawodnikiem ich drużyny koszykarskiej[18].

Pierwszy rok [edytuj]

Chalmers podczas meczu Jayhawks

W debiutanckim spotkaniu z drużyną koszykarską uniwersytetu Idaho zdobył 15 punktów[19], jednak spotkanie rozpoczął na ławce rezerwowych[20]. W styczniu 2006 roku stał się podstawowym rozgrywającym Kansas. Od tamtego czasu rozegrał 21 spotkań w pierwszej piątce, na 22 możliwe[21]. Notował średnio 11,5 punktu na mecz, co było drugim wynikiem w zespole[22]. W całym sezonie zanotował 89 przechwytów[23], będąc najlepszym zawodnikiem konferencji w tej kategorii[24]. W tym samym sezonie otrzymał nagrodę najlepszego zawodnika Big 12[21], stając się dopiero drugim debiutantem, który ją zdobył, dwukrotnie nagrodę dla najlepszego debiutanta tygodnia[21], oraz nagrodę im. Clyde Lovellette'a dla zawodnika, który poczynił największe postępy[21]. Trafiając średnio 78,8 procent rzutów osobistych został również nagrodzony trofeum im. Dutcha Lonborga[22].

Drugi rok [edytuj]

Będąc na drugim roku studiów, Chalmers stał się prawdziwym liderem zespołu. Wystąpił we wszystkich 38 spotkaniach drużyny[25], a w 37 z nich wyszedł w pierwszej piątce[26]. Trzykrotnie notował zdobycze powyżej 20 punktów (w meczu z USC, UCLA i Oklahoma State)[26]. Drugi raz z rzędu był drugim strzelcem zespołu[25], ze średnią 12,2 punktu na mecz[27], oraz wygrał kategorię przechwytów[28], notując ich aż 97[28]. W całym sezonie zadziwiała również jego skuteczność w rzutach za trzy punkty, którą utrzymał na poziomie 40,4 procent[29]. Zostały mu przyznane nagrody dla najlepszego defensora na poziomie uczelnianym[30], którą podzielił z Marcusem Dovem z uniwersytetu stanowego Oklahomy[30], został wybrany do trzeciego składu i najlepszego zespołu defensywy konferencji Big 12[31]. Zespół Jayhawks dotarł aż do kwalifikacji o Elite Eight, lecz przegrał w nich z UCLA Bruins[32].

Trzeci rok - mistrzostwo NCAA [edytuj]

Sezon 2007/08 w rozgrywkach akademickich, był dla Chalmersa najlepszym przez całe trzy lata studiów. Notował on średnio 12,8 punktów i 4,3 asysty[33], będąc liderem zespołu w obu tych kategoriach[34]. Powtórzył osiągnięcie z dwóch poprzednich lat i kolejny raz wygrał kategorią przechwytów[35], z takim samym jak przed rokiem wynikiem 97 zanotowanych przejęć piłki[36]. Ustanowił również swoje rekordy w blokach i zbiórkach[37]. 26 stycznia oraz 14 marca w meczach z Nebraską zablokował po trzy rzuty, a w spotkaniu z uniwersytetem DePaul zebrał dziewięć piłek[38]. W meczu o mistrzostwo konferencji Big 12 z uniwersytetem Teksasu zanotował 30 punktów, ustanawiając nowy rekord kariery[39]. Został również wybrany do pierwszej drużyny defensywny oraz drugiego składu Big 12[40].

Jayhawks dotarli do finału NCAA[41], gdzie jako przeciwnika mieli, prowadzonych przez MVP NBA sezonu 2010/11 Derricka Rose, Memphis Tigers[42]. Spotkanie było wyrównane, a o wyniku przesądził buzzer beater rzucony właśnie przez Chalmersa[41]. Trafił on rzut za trzy punkty na 2, 1 sekundy przed końcem[43]. Zagranie to nazywane jest często Mircale Mario[44]. Tigers nie zdołali wyprowadzić kontry i Kansas zostali mistrzami Stanów Zjednoczonych[43]. Był to trzeci mistrzowski tytuł Jayhawks[45]. Chalmers został wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju oraz do pierwszej piątki Final Four[46]. Po tych sukcesach postanowił zgłosić się do draftu[47].

NBA [edytuj]

Kiedy publicznie ogłoszono listę osób biorących udział w drafcie, jak co roku zaczęły się spekulacje, typowania, a Chalmers wypadał w nich bardzo dobrze[48]. Stawiano iż zajmie on miejsce w pierwszej rundzie[49]. Chalmers został jednak wybrany z 34 numerem przez Minnesotę Timberwolves[50]. Tego samego dnia został wymieniony za gotówkę i dwa przyszłościowe wybory w drafcie, a jego zespołem zostało Miami Heat[51].

3 września 2008 roku Chalmers i jego były kolega z drużyny Jayhawks, Darrell Arthur zostali wydaleni z obozu przygotowawczego dla debiutantów, za rzekome zażywanie marihuany[52]. Policjanci odwiedzający ich pokój po zgłoszeniu pożaru o trzeciej nad ranem, twierdzili, że w ich pokoju czuć było mocny zapach narkotyków, jednak żadnych śladów na posiadanie ich przez zawodników nie znaleziono[53]. Inny z debiutantów Michael Beasley, również był obecny w sali, kiedy weszli policjanci, ale on jednak nie został poproszony o opuszczenie obozu[54][55]. Chalmers nie przyznał się do zażywania marihuany, jednak mimo to on jak i Arthur zostali ukarani przez NBA grzywną wysokości 20 tysięcy dolarów[56]. Beasley również został ukarany grzywną, ale w wysokości 50 tysięcy dolarów[57].

Sezon 2008/2009 [edytuj]

Chalmers podczas spotkania z Washington Wizards

W swoim pierwszym sezonie na parkietach NBA, Chalmers był podstawowym rozgrywającym Miami Heat. Wystąpił we wszystkich 82 spotkaniach, które rozpoczynał w pierwszej piątce[58]. Zadebiutował w spotkaniu z New York Knicks, w którym zdobył 17 punktów[59]. Przez cały sezon aż czterokrotnie przebywał na parkiecie więcej niż 40 minut[60]. Był trzeci w kategorii przechwytów, notując ich średnio 3,3 na mecz[61]. Sezon zakończył ze zdobywanymi średnio 10 punktów, 4,9 asysty, 2,8 zbiórki, grając 32 minuty na mecz[62]. 5 listopada 2008 roku, w swoim czwartym spotkaniu zanotował 9 przechwytów, co dotychczas jest jego rekordem[63]. Został wybrany do drugiego składu debiutantów[64]. 19 kwietnia 2009 roku zadebiutował w play-offs[65]. W spotkaniu z Atlantą Hawks spędził prawie 34 minuty na parkiecie i zanotował 8 punktów[66].

Sezon 2009/2010 [edytuj]

Przed sezonem 2009/2010 jako wolny agent do drużyny Miami Heat trafił Carlos Arroyo[67], przez co dla Chalmersa brakowało miejsca. W pierwszym składzie po raz pierwszy w karierze nie wystąpił 15 grudnia w spotkaniu z Toronto Raptors[68]. Było to spowodowane zerwaniem ścięgna palca w ręce i do końca sezonu był już tylko rezerwowym[69], tylko raz wychodząc w pierwszej piątce[70]. Notował średnio 7,1 punktów na mecz i 4,9 asysty grając 24,8 minut na mecz[71]. 17 kwietnia 2010 roku po raz drugi w karierze zagrał w play-offs[72]. W ostatnim spotkaniu serii z Bostonem Celtics zanotował 20 punktów, wchodząc z ławki[73]. Całą serię Heat przegrali 4:1, odpadając drugi raz z rzędu w pierwszej rundzie rozgrywek pozasezonowych[74].

Sezon 2010/2011 [edytuj]

W dniu 9 lipca 2011 roku podano, że w zespole Heat pozostaje Dwyane Wade, a nowym zawodnikiem stał się Chris Bosh[75]. Tego samego dnia w specjalnie przygotowanym, godzinnym programie "Decyzja" ogłoszono, że kontrakt z drużyną podpisał MVP dwóch poprzednich sezonów LeBron James[76]. Z tego też powodu, Chalmers musiał zmienić swój numer 6 na 15, gdyż otrzymać miał go James[77]. Nadal jednak nie odzyskał swojej pozycji, nawet kiedy zwolniono Carlosa Arroyo, szybko w drużynie znalazł się Mike Bibby[78]. Pod względem statystycznym rozgrywał najgorszy sezon w karierze. Notował on średnio 6,4 punktów i 2,5 asysty występując 22,5 minuty na mecz[79]. Heat z gwiazdami w składzie oraz Chalmersem jako role player od początku sezonu plasowali się w czołówce tabeli[80]. W piątym meczu finałów NBA, w których grała ekipa z Miami, trafił rzut z połowy na koniec pierwszej kwarty dając im prowadzenie 29:22[81]. Spotkanie to jednak jak i całe finały okazały się zwycięstwem Dallas Mavericks[82].

Życie prywatne [edytuj]

Urodził się jako syn Ronnie i Almarie Chalmers[2]. Jego ojciec jest trenerem koszykarskim. Prowadził szkołę średnią do której chodził Trajan Langdon, a w 2005 roku pracował jako dyrektor do spraw operacji koszykarskich na uniwersytecie Kansas[83], gdzie studiował jego syn. Jego kuzyni Lionel Chalmers i Craig Smith również grali w NBA[84]. Posiada cztery tatuaże: na ramionach: imię, datę urodzenia i śmierci Babci, na jednym nadgarstku: "Szybkość i zaufanie", na drugim: imię matki, na plecach: napis "Prawda, cała prawda i tylko prawda"[85].

Statystyki kariery [edytuj]

Stan na 24 czerwca 2012[86].

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów "za 3"  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz


Sezon regularny [edytuj]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2008/09 Miami Heat 82 82 32,0 42,0% 36,7% 76,7% 2,8 4,9 2,0 0,1 10,0
2009/10 Miami Heat 73 22 24,8 40,1% 31,8% 74,5% 1,8 3,4 1,2 0,2 7,1
2010/11 Miami Heat 70 28 22,6 39,9% 35,9% 87,1% 2,1 2,5 1,1 0,1 6,4
2011/12 Miami Heat 64 64 28,5 44,8% 38,8% 79,2% 2,1 2,7 1,5 0,2 9,8
Kariera 289 196 27,1 41,9% 35,9% 78,1% 2,3 3,6 1,5 0,1 8,3

Playoffy [edytuj]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2008/09 Miami Heat 7 7 33,0 40,0% 28,6% 71,4% 2,7 4,4 2,9 0,1 7,3
2009/10 Miami Heat 5 0 26,2 45,0% 35,0% 84,6% 1,8 5,6 0,6 0,0 10,8
2010/11 Miami Heat 21 1 24,3 43,5% 38,1% 71,9% 1,9 2,1 1,3 0,0 7,8
2011/12 Miami Heat 23 23 35,6 44,2% 35,9% 71,7% 3,7 3,9 1,2 0,3 11,3
Kariera 56 31 30,2 43,6% 35,9% 73,2% 2,7 3,2 1,4 0,1 9,4

Rekordy [edytuj]

Statystyka Data Przeciwko
Punkty: 30 20 listopada 2009 Toronto Raptors
Zbiórki: 7 Sześciokrotnie
Asysty: 13 Dwukrotnie
Bloki: 2 16 stycznia 2010 Oklahoma City Thunder
Przechwyty: 9 5 listopada 2008 Philadelphia 76ers
Minuty: 53 14 marca 2009 Utah Jazz

Sukcesy [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Super Mario leads Heat past 76ers (ang.). espn.com, 2011-04-27. [dostęp 2011-09-24].
  2. ↑ 2,0 2,1 15 Mario Chalmers (ang.). W: Off The Court [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  3. ↑ Mario Chalmers - Profile (ang.). W: Experience [on-line]. espn.com. [dostęp 2011-09-24].
  4. ↑ 4,0 4,1 Jacek Konsek: Kansas City Jayhawks mistrzem NCAA (pol.). sportowefakty.pl, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  5. ↑ NCAA: Kansas mistrzem! (pol.). s24.pl, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  6. ↑ NBA Draft history: 2008 Draft (ang.). nba.com. [dostęp 2011-09-24].
  7. ↑ 2007-08 Miami Heat Transactions (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  8. ↑ Patryk Załęczny: NBA Playoffs: Heat w wielkim finale NBA! (pol.). polskikosz.pl, 2011-05-27. [dostęp 2011-09-24].
  9. ↑ Michał Pacuda: NBA: mistrzostwo dla Dallas Mavericks (pol.). onet.pl, 2011-06-13. [dostęp 2011-09-24].
  10. ↑ LeBron James, Heat dominate Thunder to win NBA championship (ang.). ESPN, 2012-06-22. [dostęp 2012-06-22].
  11. ↑ 11,0 11,1 11,2 Michał Kwiatkowski. Przez północ do przyszłości. „MVP Magazyn”. MVP (12), s. 36-37, 2010-12. Warszawa: MODELFORM. doi:12.2010. ISSN 2080-8542. 
  12. ↑ Pros as Preps: NBA Finals Edition (ang.). fivestarbasketball.com, 2011-06-07. [dostęp 2011-09-24].
  13. ↑ Trajan Langdon (b. may 13, 1976) (ang.). Alaskan Hall of Fame. [dostęp 2011-09-24].
  14. ↑ The 2005 west boys team (ang.). W: Mario Chalmers [on-line]. teamhayes.net. [dostęp 2011-09-24].
  15. ↑ Bartlett High retires Mario Chalmers' jersey (ang.). The News Tribune, 2011-08-16. [dostęp 2011-09-24].
  16. ↑ #15 Mario Chalmers (ang.). W: 2005 Scout.com HS Basketball Rankings [on-line]. scout.com. [dostęp 2011-09-24].
  17. ↑ Mario Chalmers (ang.). W: COLLEGE CHOICES [on-line]. yahoo.com. [dostęp 2011-09-24].
  18. ↑ Jim Baker: Chalmers commits because ‘Kansas is best fit’ (ang.). ljworld.com, 2004-05-22. [dostęp 2011-09-24].
  19. ↑ Kaun's huge night lifts Kansas to victory (ang.). espn.com, 2005-11-18. [dostęp 2011-09-24].
  20. ↑ Jeff Hawkins (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  21. ↑ 21,0 21,1 21,2 21,3 15 Mario Chalmers (ang.). W: Freshman Season (2005-06) [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  22. ↑ 22,0 22,1 2005-06 Kansas Jayhawks Statistics (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  23. ↑ Mario Chalmers Stats (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  24. ↑ 2005-06 Big 12 Conference Leaders (ang.). W: Steals [on-line]. sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  25. ↑ 25,0 25,1 2006-07 Kansas Jayhawks Statistics (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  26. ↑ 26,0 26,1 15 Mario Chalmers (ang.). W: Sophomore Season (2006-07) [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  27. ↑ Kansas Jayhawks Stats (ang.). yahoo.com. [dostęp 2011-09-24].
  28. ↑ 28,0 28,1 2006-07 Big 12 Conference Leaders (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  29. ↑ Profile - #15 Mario Chalmers (ang.). statsheet.com. [dostęp 2011-09-24].
  30. ↑ 30,0 30,1 2006-07 Phillips 66 Big 12 Men's Basketball Awards Announced (ang.). W: DEFENSIVE PLAYERS OF THE YEAR [on-line]. big12sports.com, 2007-04-03. [dostęp 2011-09-24].
  31. ↑ 2006-07 Phillips 66 Big 12 Men's Basketball Awards Announced (ang.). big12sports.com, 2007-04-03. [dostęp 2011-09-24].
  32. ↑ 2006-07 Kansas Jayhawks Schedule and Results (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  33. ↑ Profile - MARIO CHALMERS (ang.). draftexpress.com. [dostęp 2011-09-24].
  34. ↑ 2007-08 Kansas Jayhawks Statistics (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  35. ↑ 2007-08 Big 12 Conference Leaders (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  36. ↑ Mario Chalmers Stats (ang.). W: College [on-line]. basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  37. ↑ Mario Chalmers (ang.). W: Junior Season (2007-08) [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  38. ↑ Player bios - Mario Chalmers (ang.). W: Junior Season (2007-08) [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  39. ↑ Chalmers Scores 30 To Lift Kansas To 84-74 Victory Against Texas In Big 12 Championship Game (ang.). kuathletics.com, 2008-04-16. [dostęp 2011-09-24].
  40. ↑ Phillips 66 Big 12 Men’s Basketball Awards Announced (ang.). 2008-04-10. [dostęp 2011-09-24].
  41. ↑ 41,0 41,1 North Carolina battles back, but Rush, Kansas close out Tar Heels (ang.). espn.com, 2008-05-08. [dostęp 2011-09-24].
  42. ↑ After 20-year drought, Kansas rallies to beat Memphis for NCAA title (ang.). espn.com, 2008-05-07. [dostęp 2011-09-24].
  43. ↑ 43,0 43,1 Seth Davis: Moment of the Year: College Hoops (ang.). sportsillustrated.cnn.com, 2008-12-29. [dostęp 2011-09-24].
  44. ↑ Gary Bedore: Mario and the miracle! (ang.). kusports.com, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  45. ↑ Ken Johnson: Jayhawks Win NCAA Championship Title (ang.). associatedcontent.com, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  46. ↑ Jeff Fox: 2008 CHN All-Final Four & MOP. collegehoopsnet.com, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  47. ↑ Mario Chalmers going to NBA Draft (ang.). kusports.com. [dostęp 2011-09-24].
  48. ↑ 2008 Mock Draft (ang.). nbadraft.net. [dostęp 2011-09-24].
  49. ↑ 2008 NBA Mock Draft, Version 12.0 (Late Tuesday Edition) (ang.). realgm.com. [dostęp 2011-09-24].
  50. ↑ Chad Ford: 2008 NBA Draft Results Round 2 (ang.). espn.com. [dostęp 2011-09-24].
  51. ↑ Mario Chalmers Transactions (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  52. ↑ Chris Broussard: Sources: Chalmers, Arthur caught with marijuana at rookie camp (ang.). espn.com, 2008-09-04. [dostęp 2011-09-24].
  53. ↑ Gary Bedore: Report: Chalmers, Arthur caught with marijuana at NBA camp (ang.). ljworld.com. [dostęp 2011-09-24].
  54. ↑ Perhaps The Concerns About Michael Beasley Were Warranted (ang.). faniq.com. [dostęp 2011-09-24].
  55. ↑ Report: Arthur, Chalmers Sent Home from Rookie Camp (ang.). wibw.com. [dostęp 2011-09-24].
  56. ↑ Chalmers, Arthur fined $20,000 after rookie symposium incident (ang.). espn.com, 2008-10-11. [dostęp 2011-09-24].
  57. ↑ Beasley fined $50,000 for involvement in Rookie Transition Program incident. espn.com, 2008-10-18. [dostęp 2011-09-24].
  58. ↑ 2008-09 Miami Heat Roster and Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  59. ↑ Miami Heat 115, New York Knicks 120 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  60. ↑ Mario Chalmers 2008-09 Game Log (ang.). W: 82 Games [on-line]. basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  61. ↑ Mario Chalmers #15 Point Guard (ang.). yahoo.com. [dostęp 2011-09-24].
  62. ↑ Mario Chalmers / Guard (ang.). rotoworld.com. [dostęp 2011-09-24].
  63. ↑ Philadelphia 76ers 83, Miami Heat 106 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  64. ↑ 2008-09 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  65. ↑ Miami Heat 64, Atlanta Hawks 90 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  66. ↑ Heat 64 - Hawks 90 (ang.). espn.com. [dostęp 2011-09-24].
  67. ↑ Heat Sign Carlos Arroyo (ang.). slamonline.com, 2009-09-13. [dostęp 2011-09-24].
  68. ↑ Toronto Raptors 95, Miami Heat 115 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  69. ↑ Miami Heat New Years Resolutions: 15 Promises the Heat Should Make for 2011 (ang.). bleacherreport.com. [dostęp 2011-09-24].
  70. ↑ Mario Chalmers 2009-10 Game Log (ang.). W: Regular Season [on-line]. basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  71. ↑ Mario Chalmers (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  72. ↑ Boston 85, Miami 76 (ang.). yahoo.com, 2010-04-13. [dostęp 2011-09-24].
  73. ↑ Miami Heat 86, Boston Celtics 96 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  74. ↑ Celtics March On (ang.). espn.com. [dostęp 2011-09-24].
  75. ↑ Przemysław Garczarczyk: Dwayne Wade i Chris Bosh w Miami Heat (ang.). dziennikzwiazkowy.com, 2010-07-09. [dostęp 2011-09-24].
  76. ↑ LeBron James wybrał grę w Miami Heat! (ang.). onet.pl, 2010-07-09. [dostęp 2011-09-24].
  77. ↑ Ira Winderman: LeBron James gets No. 6, Mario Chalmers to wear No. 15. 9 lipca, 2010. [dostęp 9 czerwca, 2011].
  78. ↑ Michael Wallace: Heat sign Mike Bibby (ang.). espn.com, 2011-03-02. [dostęp 2011-09-24].
  79. ↑ 2010-11 Miami Heat Roster and Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  80. ↑ 2010-11 Miami Heat Schedule and Results (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  81. ↑ Mario Chalmers Buzzer Beater: Heat Guard Finishes 1st Quarter With 3-Pointer (ang.). huffingtonpost.com, 2011-06-05. [dostęp 2011-09-24].
  82. ↑ Michał Pacuda: NBA: Mistrzostwo dla Dallas Mavericks (pol.). onet.pl, 2011-06-13. [dostęp 2011-09-24].
  83. ↑ Gary Bedore: Meet the Chalmers (ang.). ljworld.com. [dostęp 2011-09-24].
  84. ↑ Rose City Showcase Alumni (ang.). rosecityshowcase.com. [dostęp 2011-09-24].
  85. ↑ Kacper Rydz: O tatuażach Mario Chalmersa (pol.). nbaed.com, 2011-09-30. [dostęp 2011-09-24].
  86. ↑ Mario Chalmers Career Stats (ang.). nba.com. [dostęp 2011-10-01].

Linki zewnętrzne [edytuj]

p • d • e
Miami Heat - skład na sezon 2012/2013

1 Bosh • 3 Wade • 5 Howard • 6 James • 9 Lewis • 11 Andersen • 13 Miller • 15 Chalmers • 22 Jones • 24 Varnado • 30 Cole • 31 Battier • 34 Allen • 40 Haslem • 50 Anthony •
Trener: Erik Spoelstra • Asystenci trenera: Ron Rothstein, Bob McAdoo, Keith Askins, David Fizdale, Chad Kammerer
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mario_Chalmers&oldid=35679071”