Ryan Anderson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryan Anderson
Ryan Anderson
#33 New Orleans Pelicans
silny skrzydłowy
Data i miejsce urodzenia 6 maja 1988
Sacramento,  Stany Zjednoczone
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 208 cm
Masa ciała 109 kg
Kariera
Aktywność od 2008
Szkoła średnia Oak Ridge
College California
Draft 2008, numer: 21
Brooklyn Nets

Ryan James Anderson (ur. 6 maja 1988 w Sacramento w stanie Kalifornia) – amerykański koszykarz, występujący na pozycji silnego skrzydłowego. Od lipca 2012 roku zawodnik New Orleans Pelicans

College[edytuj | edytuj kod]

Anderson przez dwa lata grał na uniwersytecie California. Łącznie zagrał dla nich 66 meczów, zdobywając w nich średnio 18,7 punktu i 9,0 zbiórek w trakcie 33.0 minut gry. W drugim sezonie został wybrany do drugiej piątki najlepszych zawodników całego kraju przez Sporting News[1], a także do pierwszej piątki konferencji All-Pac-10. Był najlepszym strzelcem konferencji w drugim roku gry ze średnią 21,1 punktu na mecz. Był pierwszym zawodnikiem w historii uczelni, który w jednym sezonie zdobył 600 punktów i zanotował 300 zbiórek[2].

NBA[edytuj | edytuj kod]

New Jersey Nets[edytuj | edytuj kod]

26 czerwca 2008 New Jersey Nets wybrali go z 21 numerem draftu[3]. W NBA zadebiutował 29 października w spotkaniu przeciwko Washington Wizards[4]. Zdobył 5 punktów, zanotował 3 zbiórki, 2 asysty, 1 przechwyt i 1 blok. Najlepsze spotkanie zagrał 15 grudnia z Toronto Raptors. Zdobył wtedy 21 punktów, zebrał 9 piłek i zanotował 2 asysty[5]. 10 kwietnia 2009 w meczu przeciwko Detroit Pistons zdobył 20 punktów i trafił rekordowe 5 rzutów za trzy punkty w jednym meczu[6]. Łącznie w całych rozgrywkach zagrał 66 meczów, z czego 30 razy w pierwszej piątce. Grał średnio po 19,9 minut, zdobywając w tym czasie 7,4 punktu i 4,7 zbiórek.

Orlando Magic[edytuj | edytuj kod]

25 czerwca 2009 wymieniony przez New Jersey Nets razem z Vince’em Carterem do Orlando Magic za Rafera Alstona, Tony’ego Battie i Courtneya Lee[7]. W nowych barwach zadebiutował 28 października 2009 w meczu przeciwko Philadelphia 76ers. Zdobył w nim 16 punktów, czterokrotnie trafiając za 3 punkty i zebrał 5 piłek[8]. W całym sezonie dwukrotnie zdobywał po 20 punktów i raz udało mu się trafić 5 rzutów za 3 punkty. W całym sezonie zagrał w 63 meczach, z czego w 6 w pierwszej piątce. Występował po 14,5 minuty na boisku, zdobywając w tym czasie 7,7 punktu i 3,2 zbiorki na mecz. 18 kwietnia zadebiutował w rozgrywkach play-off. W spotkaniu z Charlotte Bobcats zagrał 9 minut, nie zdobywając ani jednego punktu[9]. W 9 rozegranych meczach na boisku grał przez 9,9 minuty na mecz. Zdobywał w tym czasie 2,6 punktu i 3,4 zbiórki.

21 stycznia 2011 wyrównał rekord punktowy, zdobywając 21 oczek przeciwko Toronto Raptors[10]. Występ ten wzbogacił o 10 zbiórek i 1 przechwyt. 30 stycznia 2011 rzucił 23 punkty i zebrał 16 piłek przeciwko Cleveland Cavaliers[11]. Najlepszy strzelecki występ zanotował 10 kwietnia. Rzucił wtedy 28 punktów i zebrał 10 piłek przeciwko Chicago Bulls[12]. W całym sezonie zagrał 64 razy, z czego 14 razy w pierwszej piątce. Zdobywał 10,6 punktu na mecz i notował 5,5 zbiórki. W rozgrywkach play-off nie błyszczał, w sześciu meczach przeciwko Atlanta Hawks tylko raz przekroczył granicę 10 punktów[13]. W 6 meczach grał średnio po 24,5 minuty, zdobywał średnio 4,7 punktu i 4,5 zbiórki na mecz.

W rozgrywkach 2011/12 od początku sezonu był zawodnikiem pierwszej piątki i zagrał w niej we wszystkich meczach. Już w meczu otwarcia przeciwko Oklahoma City Thunder pobił rekord życiowy trafiając 6 razy za 3 punkty[14]. 16 stycznia 2012 w spotkaniu z New York Knicks poprawił ten wynik, trafiając siedmiokrotnie za 3 punkty i dołożył do tego nowy rekord życiowy – 30 punktów[15]. 30 stycznia w spotkaniu przeciwko Philadelphia 76ers zanotował 20 zbiórek, z czego aż 11 na tablicy atakowanej[16]. 26 marca 2012 w starciu z Toronto Raptors pobił rekord celnych rzutów za 3 w jednym meczu. Trafił aż ośmiokrotnie[17]. W całym sezonie zdobywał 16,1 punktu na mecz i notował 7,7 zbiórki.

Za sezon 2011/12 otrzymał nagrodę dla zawodnika, który zrobił największy postęp w swojej grze[18]. Zajął pierwsze miejsce w lidze pod względem liczby celnych rzutów za 3 punkty (166), a także pod względem oddanych (422). W play-off kolejny raz się nie sprawdził i w 5 meczach tylko trzykrotnie przekraczał granicę 10 punktów, ale ani razu jego skuteczność rzutów z gry nie wynosiła nawet 40%. W 5 rozegranych meczach zdobywał 9,6 punktu i dodawał do tego 4,6 zbiórki.

New Orleans Hornets/Pelicans[edytuj | edytuj kod]

11 lipca 2012 podpisał czteroletni kontrakt wart 34 miliony dolarów z Orlando Magic, po czym został wymieniony do New Orleans Pelicans za Gustavo Ayona[19]. W nowych barwach zadebiutował 31 października 2012 w spotkaniu z San Antonio Spurs, zdobywając w nim 11 punktów[20]. 23 listopada w meczu przeciwko Phoenix Suns wyrównał rekord kariery trafiając 8 razy za trzy punkty i pobił rekord strzelecki, zdobywając 34 punkty[21].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów "za 3"  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Stan na 6 lipca 2014

College[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2006-07 California 33 33 33,2 47,6% 38,2% 79,8% 8,2 0,5 0,7 0,5 16,3
2007-08 California 33 33 32,8 49,0% 41,0% 86,9% 9,9 1,4 0,4 0,5 21,1
Razem 66 66 33,0 48,4% 39,6% 84,1% 9,0 1,0 0,5 0,5 18,7

NBA[edytuj | edytuj kod]

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2008-09 New Jersey 66 30 19,9 39,3% 36,5% 84,5% 4,7 0,8 0,7 0,3 7,4
2009-10 Orlando 63 6 14,5 43,6% 37,0% 86,6% 3,2 0,6 0,4 0,2 7,7
2010-11 Orlando 64 14 22,3 43,0% 39,3% 81,2% 5,5 0,8 0,5 0,6 10,6
2011-12 Orlando 61 61 32,2 43,9% 39,3% 87,7% 7,7 0,9 0,8 0,4 16,1
2012-13 New Orleans 81 22 30,9 42,3% 38,2% 84,4% 6,4 1,2 0,5 0,4 16,2
2013-14 New Orleans 22 14 36,1 43,8% 40,9% 95,2% 6,5 0,8 0,5 0,3 19,8
Razem 357 147 25,0 42,7% 38,6% 85,9% 5,6 0,9 0,6 0,4 12,3

Play-off[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2009-10 Orlando Magic 9 0 9,9 31,0% 28,6% 100,0% 3,4 0,3 0,2 0,2 2,6
2010-11 Orlando Magic 6 0 24,5 26,7% 30,0% 100,0% 4,5 0,5 0,8 0,2 4,7
2011-12 Orlando Magic 5 5 34,4 34,1% 40,0% 85,7% 4,6 0,8 0,6 0,4 9,6
Razem 20 5 20,4 31,1% 34,4% 92,9% 4,1 0,5 0,5 0,3 5,0

Przypisy

  1. Danny Penza: Ryan Anderson of Cal-Berkeley Enters Draft (ang.). Bleacherreport.com, 16 czerwca 2008. [dostęp 27 lutego 2013].
  2. Ryan Anderson Named Team MVP (ang.). Calbears.com, 16 kwietnia 2008. [dostęp 27 lutego 2013].
  3. Gary Parrish: 2008 NBA Draft: First-round analysis (ang.). cbssports.com, 26 czerwca 2008. [dostęp 27 lutego 2013].
  4. Elected team captain, Carter lifts Nets past Wizards (ang.). ESPN.go.com, 29 października 2008. [dostęp 27 lutego 2013].
  5. Nets end three-game losing streak, beat slumping Raptors (ang.). ESPN.go.com, 15 grudnia 2008. [dostęp 27 lutego 2013].
  6. Youthful Nets falter as Pistons clinch eighth straight playoff appearance (ang.). ESPN.go.com, 10 kwietnia 2009. [dostęp 28 lutego 2013].
  7. Draft NBA w cieniu transferów gwiazd (pol.). Eurosport.onet.pl, 26 czerwca 2009. [dostęp 28 lutego 2013].
  8. Howard, Magic cruise past 76ers in opener (ang.). ESPN.go.com, 28 października 2009. [dostęp 28 lutego 2013].
  9. Charlotte Bobcats vs Orlando Magic - Box Score - April 18, 2010 (ang.). ESPN.go.com, 18 kwietnia 2010. [dostęp 28 lutego 2013].
  10. Dwight Howard’s 31 points leads Magic’s rout of Raptors (ang.). ESPN.go.com, 21 stycznia 2011. [dostęp 28 lutego 2013].
  11. Dwight Howard’s 20-20 sends Cavs to 20th straight loss (ang.). ESPN.go.com, 30 stycznia 2011. [dostęp 28 lutego 2013].
  12. Derrick Rose scores 39 as Bulls thwart Magic to hit 60-win plateau (ang.). ESPN.go.com, 10 kwietnia 2011. [dostęp 28 lutego 2013].
  13. Atlanta Hawks vs Orlando Magic - Box Score - April 26, 2011 (ang.). ESPN.go.com, 26 kwietnia 2011. [dostęp 28 lutego 2013].
  14. Mikołaj Wanago: Orlando vs Oklahoma, czyli One Team Show (pol.). ZkrainyNBA.com, 26 grudnia 2011. [dostęp 28 lutego 2013].
  15. Ryan Anderson has 30 as Magic use 3s to stop Knicks (ang.). ESPN.go.com, 16 stycznia 2012. [dostęp 28 lutego 2013].
  16. Maciej Kwiatkowski: To nie tylko biznes, czyli o kopię, jaką stali się Orlando Magic (pol.). Zawszepopierwsze.bloog.pl, 31 stycznia 2012. [dostęp 28 lutego 2013].
  17. Anderson drains eight 3s as Magic rout Raptors (ang.). ESPN.go.com, 26 marca 2012. [dostęp 28 lutego 2013].
  18. Krzysztof Uzdowski: Ryan Anderson z nagrodą Most Improved Player (pol.). ZkrainyNBA.com, 4 maja 2012. [dostęp 28 lutego 2013].
  19. Ryan Anderson traded to Hornets (ang.). ESPN.go.com, 11 lipca 2012. [dostęp 28 lutego 2013].
  20. Piotr Zarychta: Staty i skróty: 31.10 (pol.). ZkrainyNBA.com, 1 listopada 2012. [dostęp 28 lutego 2013].
  21. Krzysztof Uzdowski: Nagrody dnia: 23.11 (pol.). ZkrainyNBA.com, 24 listopada 2012. [dostęp 28 lutego 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]