Derrick Martell Rose (ur. 4 października 1988 w Chicago w stanie Illinois) – amerykański zawodowy koszykarz, występujący na pozycji rozgrywającego. Od początku profesjonalnej kariery zawodnik Chicago Bulls. Karierę koszykarską rozpoczynał podczas nauki w szkole średniej Simeon Career Academy, z której drużyną koszykarską dwukrotnie zdobywał mistrzostwo stanu. W 2007 roku podpisał list intencyjny uniwersytetu Memphis, stając się tym samym zawodnikiem ich zespołu. Wraz z drużyną Tigers awansował do finału rozgrywek akademickich, gdzie jednak przegrali z drużyną koszykarską uniwersytetu Kansas. Po roku studiów postanowił zgłosić się do draftu NBA, w którym to został wybrany z pierwszym numerem przez Bulls[1]. Podczas pierwszych rozgrywek w zawodowej karierze, Rose został wybrany debiutantem roku, a także wybrano go do najlepszego składu pierwszoroczniaków[2]. W kolejnym sezonie po raz pierwszy w karierze został wybrany do meczu gwiazd NBA[3], oraz został powołany do reprezentacji Stanów Zjednoczonych na Mistrzostwa Świata 2010[4]. W 2011 roku zdobył nagrodę dla najbardziej wartościowego gracza ligi, stając się jedynym obok Michaela Jordana zawodnikiem w historii Bulls, który tego dokonał[5][6].
High School [edytuj]
Derrick Rose poprowadził swój zespół z liceum Simeon Career Academy do dwóch mistrzostw stanowych z rzędu, tym samym jego zespół stał się pierwszym w historii okręgu Chicago, który tego dokonał. Zagrał w meczu Jordan Brand oraz McDonald's All-American, który uważany jest za All-Star Game młodych koszykarzy z liceum. Rose reprezentował także zespół USA w Nike Hoop Summit.
W swoim jedynym sezonie na uniwersytecie, poprowadził swój zespół do pierwszego miejsca po sezonie regularnym dzięki czemu Uniwersytet Memphis, był rozstawiony z numerem 1. Szybko przeszli przez Sweet 16, by w Final Four awansować do finału, gdzie musieli uznać wyższość drużyny z Kansas po dogrywce 75:68.
25 maja 2008 zdeklarował się przystąpić do draftu NBA. Został wybrany z numerem pierwszym przez Chicago Bulls.
W 2009 roku w wygrał konkurs Skills Challenge[7] i tym samym został najwszechstronniejszym rozgrywającym NBA. Na koniec sezonu 2008–09 został wybrany debiutantem roku[8]. W swoim debiucie w meczu fazy playoff zdobył 36 punktów i wyrównał rekord Kareema Abdul-Jabbara pod względem najwyższej zdobyczy punktowej w debiutanckim meczu playoff. 17 stycznia 2011, w meczu przeciwko Memphis Grizzlies zdobył swoje pierwsze w karierze triple-double, zdobywając 22 punkty, 10 zbiórek i 12 asyst w ciągu 40 minut gry. 17 lutego 2011, w meczu przeciwko San Antonio Spurs, rozgrywający Byków, zdobywając 42 punktów, ustanowił swój nowy rekord kariery[9]. 6 maja 2011, w meczu przeciwko Atlanta Hawks zdobył 44 punkty, czym ustanowił swój rekord w liczbie zdobytych punktów podczas playoffów.
3 maja 2011 roku został wybrany MVP sezonu zasadniczego 2010/2011. Tym samym stał się najmłodszym zawodnikiem, który odebrał tę nagrodę, a zarazem pierwszym od 1998 roku graczem Bulls.
29 kwietnia 2012 roku, w meczu nr 1 fazy play-off, przeciwko Philadelphia 76ers, Rose doznał poważnej kontuzji - zerwał więzadło krzyżowe w lewej nodze. Po operacji (12 maja) wstępnie mówiło się, że czas potrzebny na pełną odbudowę więzadła wyniesie od 8 miesięcy do nawet roku. W najgorszym scenariuszu Rose straci cały sezon 2012-2013, w najlepszym wróci do gry w okolicach lutego.
- Punkty: 44
- Asysty: 17
- Zbiórki w ataku: 5
- Zbiórki w obronie: 11
- Zbiórki razem: 12
- Bloki: 3
- Przechwyty: 6
- Minuty w jednym meczu: 55
Statystyki [edytuj]
| Legenda |
| M |
Mecze |
S5 |
Pierwsza piątka |
MPG |
Minuty na mecz |
| FG% |
Celność rzutów z pola |
3P% |
Celność rzutów "za 3" |
FT% |
Celność rzutów wolnych |
| RPG |
Zbiórki na mecz |
APG |
Asysty na mecz |
SPG |
Przechwyty na mecz |
| BPG |
Bloki na mecz |
PPG |
Punkty na mecz |
|
|
Sezon regularny [edytuj]
| Sezon |
Drużyna |
M |
S5 |
MPG |
FG% |
3P% |
FT% |
RPG |
APG |
SPG |
BPG |
PPG |
| 2008/09 |
Chicago Bulls |
81 |
80 |
37 |
47.5% |
22.2% |
78.8% |
3.9 |
6.3 |
0.8 |
0.2 |
16.8 |
| 2009/10 |
Chicago Bulls |
78 |
78 |
36.8 |
48.9% |
26.6% |
76.6% |
3.8 |
6 |
0.7 |
0.3 |
20.8 |
| 2010/11 |
Chicago Bulls |
81 |
81 |
37.3 |
44.5% |
33.2% |
85.8% |
4.1 |
7.7 |
1.0 |
0.6 |
25.0 |
| 2011/12 |
Chicago Bulls |
39 |
39 |
35.3 |
43.5% |
31.2% |
81.2% |
3.4 |
7.9 |
0.9 |
0.7 |
21.8 |
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]