Dai Zhen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Dai.
Dai Zhen
Dai Zhen
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Dài Zhèn
Wade-Giles Tai Chen
Zn. tradycyjne 戴震
Zn. uproszczone 戴震

Dai Zhen (ur. 1724, zm. 1777[1]) – uczony z czasów dynastii Qing. Uznawany jest za jednego z najwybitniejszych konfucjanistów tego okresu[2].

Pochodził z prowincji Anhui. Nie zdał egzaminów urzędniczych, co uniemożliwiło mu karierę w aparacie administracyjnym. Tytuł urzędnika - literata otrzymał dopiero w wyniku osobistej interwencji cesarza Qianlonga w 1775[3].

Twierdził, że konfucjanizm został zniekształcony już za panowania dynastii Qin oraz dynastii Han, w związku z tym jego późniejsze nauki stały się błędnym konfucjanizmem (wei ru)[4]. Uznając ogromne znaczenie filologicznych badań nad tekstami klasycznymi zajmował się ich analizą krytyczną[5]. Był jednym ze współtwórców kompilacji Wszelkie księgi z czterech rozdziałów[6].

Przypisy

  1. Historia nowożytna Chin. Warszawa: Wyd. "Książka i Wiedza", 1979, s. 674.
  2. Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 270. ISBN 83-85909-61-3.
  3. Federico Avanzini: Religie Chin. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2004, s. 116. ISBN 83-7318-324-8.
  4. Xinzhong Yao: Konfucjanizm. Wprowadzenie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 247. ISBN 978-83-233-2602-1.
  5. Xinzhong Yao: Konfucjanizm. Wprowadzenie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 248. ISBN 978-83-233-2602-1.
  6. Mieczysław Jerzy Künstler: Sprawa Konfucjusza. Warszawa: Iskry, 1983, s. 276. ISBN 83-207-0515-0.