Dienis Lebiediew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Dienis Lebiediew
Denis Lebiediew (lewa strona) podczas ważenia w pojedynku z Enzo Maccarienllim
Denis Lebiediew (lewa strona) podczas ważenia w pojedynku z Enzo Maccarienllim
Pseudonim The White Swan
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1979
Stary Oskoł
Obywatelstwo  Rosja
Wzrost 180 cm
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa junior ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 28
Zwycięstwa 26
Przez nokauty 20
Porażki 2 (1 KO)
  1. Bilans walk aktualny na 27.09.2014.

Dienis Aleksandrowicz Lebiediew (ros. Денис Александрович Лебедев; ur. 14 sierpnia 1979 w Starym Oskole) − rosyjski bokser, mistrz świata organizacji WBA w kategorii junior ciężkiej (do 200 funtów).

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Na zawodowych ringach Lebiediew zadebiutował 27 lutego 2001. Zmierzył się wówczas z Tejmurazem Kekelidze, pokonując go na punkty po sześciu rundach.

Już w trzeciej zawodowej walce dostał szansę pojedynku z Marokańczykiem Nourdinem Melikhem o tytuł międzynarodowego mistrza Rosji w wadze ciężkiej. Rosjanin zwyciężył walkę przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie (później dwukrotnie stawał do walki o ten tytuł). 26 grudnia 2001 roku jego przeciwnikiem był Uzbek Rihsiboy Shamirzaev. Lebiediew pokonał go w dziewiątej rundzie przez techniczny nokaut. Przed kolejną szansą wywalczenia tegoż tytułu Rosjanin stanął w 2004 roku, mierząc się z Artiomem Wyczkinem. Po raz trzeci został międzynarodowym mistrzem Rosji w boksie, pokonując swojego rodaka jednogłośnie na punkty.

W lipcu 2010 roku znokautował w drugiej rundzie Aleksandra Aleksiejewa w pojedynku, którego stawką było zmierzenie się z Marco Huckiem o mistrzostwo świata WBO. Do konfrontacji tej doszło 18 grudnia 2010 roku. Po wyrównanej walce Rosjanin uległ Niemcowi niejednogłośnie na punkty (116-112, 113-115, 113-115), choć zdaniem wielu ekspertów werdykt w tej walce był niesłuszny[1].

21 maja 2011 roku walczył w Moskwie z wielokrotnym mistrzem świata, Royem Jonesem Juniorem. Pokonał go przez nokaut na dwie sekundy przed końcem walki. 4 listopada 2011 zmierzył się z innym utytułowanym pięściarzem, Jamesem Toneyem. Wygrał z nim wysoko na punkty, zdobywając tymczasowe mistrzostwo świata federacji WBA[2]. 30 października 2012 został pełnoprawnym mistrzem WBA[3].

17 maja 2013 roku doszło do pojedynku z Guillermo Jonesem. Jones znokautował Rosjanina w jedenastej rundzie i ponownie został pełnoprawnym mistrzem WBA[4]. Po walce okazało się, że Panamczyk używał niedozwolonych środków dopingujących. Ostatecznie WBA w październiku 2013 roku odebrała mu tytuł mistrzowski[5].

Poprzednik
Guillermo Jones
Pozbawiony
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBA
30 października 2012 - Guillermo Jones
'

Przypisy

  1. Zagraniczni eksperci o Huck - Lebiediew (pol.). ringpolska.pl.
  2. Kompromitacja Toneya! Lebedev wygrywa do 'zera'! (pol.). boxingnews.pl.
  3. Lebiediew pełnoprawnym mistrzem WBA (pol.). ringpolska.pl.
  4. Jones wins war against Lebedev; Povetkin destroys Wawrzyk; Grady Brewer demolished (ang.). Fightnews.com, 2013-10-17. [dostęp 2013-10-27].
  5. Gabriel F. Cordero: WBA strips Jones, Lebedev again cruiser champ (ang.). Fightnews.com, 2013-10-18. [dostęp 2013-10-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]