Direction Générale de la Sécurité Extérieure

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Direction Générale de la Sécurité Extérieure (DGSE) Dyrekcja Generalna Bezpieczeństwa Zewnętrznego - francuska agencja wywiadu wojskowego i strategicznego, powołana w 1981 roku (formalnie rozpoczęła działalność dopiero 2 kwietnia 1982 roku) na miejsce Służby Dokumentacji Wywiadu i Kontrwywiadu SDECE.

Utworzenie DGSE[edytuj | edytuj kod]

Dyrekcja Generalna Bezpieczeństwa Zewnętrznego DGSE została utworzona w 1981 roku (choć działalność rozpoczęto dopiero 2 kwietnia w 1982), z inicjatywy prezydenta François Mitterranda, na miejsce osławionej Służby Dokumentacji Wywiadu i Kontrwywiadu SDECE, działającej we Francji od 1947 do 1982 roku. Direction Generale de la Securite Exterieure - Dyrekcja Generalna Bezpieczeństwa Zewnętrznego DGSE jest jedną ze struktur Ministerstwa Obrony Francji.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Dyrekcja Generalna Bezpieczeństwa Zewnętrznego DGSE gromadzi dane wywiadowcze o charakterze wojskowym, strategicznym, elektronicznym, przemysłowo-ekonomicznym, rozpracowuje także organizacje terrorystyczne tradycyjnymi metodami wywiadowczymi. DGSE zajmuje się też kontrwywiadem poza granicami Francji.

Reorganizacja i kadra[edytuj | edytuj kod]

Pierwszego szefa DGSE mianowano 17 czerwca 1981 roku, został nim były prezes francuskich linii lotniczych (Air France) Pierre Marion. Jego miejsce 10 listopada 1982 roku zajął admirał Pierre Lacoste, pierwszy oficer Marynarki Wojennej, jaki kiedykolwiek kierował wywiadem we Francji. Podczas rządów Pierre Lacoste nad DGSE agencja zatrudniała ok. 2800 pracowników etatowych, w tym ponad 1800 wojskowych. Pierre Marion dokonał także gruntowej reorganizacji nowej agencji. W 1983 roku struktura Dyrekcji Generalnej Bezpieczeństwa Zewnętrznego przedstawiała się następująco:

Struktura organizacyjna DGSE na rok 1983[edytuj | edytuj kod]

Wydziały –

  • I – Gromadzenie i analiza danych wywiadowczych
  • II – Kontrwywiad i Bezpieczeństwo
  • III – Operacje.

Operacje i Skandale[edytuj | edytuj kod]

DGSE vs Greenpeace[edytuj | edytuj kod]

10 lipca 1985 roku, agenci Wydziału III DGSE, wysadzili w powietrze Rainbow Warrior, statek organizacji ekologicznej Greenpeace, biorący udział w akcji protestacyjnej przeciwko francuskim próbom jądrowym na Pacyfiku. Śmierć poniósł znajdujący się na jego pokładzie fotograf. Ujawnienie udziału w tej akcji DGSE wywołało skandal na skalę międzynarodową.

Z tego powodu musiał ustąpić ze stanowiska ówczesny szef DGSE, Pierre Lacoste. Opuścił stanowisko szefa DGSE 19 września 1985 roku. Już następnego dnia 20 września 1985 roku, jego miejsce zajął generał Rene Imbot.

DGSE kontra CIA[edytuj | edytuj kod]

W następnych latach działalności agencji dochodziło do kolejnych skandali. W 1993 roku Centralna Agencja Wywiadowcza (CIA) podała, że posiada dowody iż podczas dorocznej wystawy lotniczej w Paryżu, agenci DGSE zamierzają dokonać kradzieży danych technologicznych ponad 40 amerykańskich firm lotniczych. Następnie CIA uprzedziła by miały się na baczności przed francuskimi agentami. Będący wówczas szefem DGSE Claude Silberzahn nie odparł tych zarzutów, przyznał się do winy, i 7 czerwca 1993 został zdymisjonowany.

Pluskwy[edytuj | edytuj kod]

Po upadku Związku Radzieckiego i tym samym zakończeniu zimnej wojny, dawni sojusznicy z zachodu obrócili się przeciwko sobie. W pierwszej połowie lat 90. głównymi zadaniami francuskiego wywiadu, a zwłaszcza Dyrekcji Generalnej Bezpieczeństwa Zewnętrznego, była gospodarka, nauka, technologia i finanse. Fakt że obszarem największej aktywności agentów DGSE są firmy amerykańskie, potwierdził oficjalnie kontrwywiad Stanów Zjednoczonych, Federalne Biuro Śledcze. DGSE planowała między innymi umieszczenie własnych agentów we francuskich filiach IBM, Texas Instruments i Corning. DGSE miała też założyć pluskwy (podsłuch) w samolotach francuskich linii lotniczych Air France, obsługujących linię ParyżNowy Jork, umożliwiając sobie w ten sposób podsłuchiwanie podróżujących biznesmenów amerykańskich. Władze amerykańskie opierając się na informacjach zdobytych przez Federalne Biuro Śledcze FBI, przypisują również tej agencji próby ulokowania kretów w europejskich filiach firm amerykańskich, podsłuch używanych przez nie państwowych linii telefonicznych, i kradzież informacji o warunkach kontraktów dostawy samolotów myśliwskich do Indii, konkurujących z Francuzami amerykańskich producentów lotniczych.
Dawni sojusznicy amerykańska CIA, niemiecka BND, czy brytyjska Tajna Służba Wywiadowcza MI6, nadal prowadzą ciche wojny w stolicach Europy, przeważnie polegające na wykradaniu jeden drugiemu najnowszej technologii.

Dotychczasowi szefowie DGSE[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Christopher Andrew, Wasylij Mitrochin - Archiwum Mitrochina, Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA Warszawa 2001
  • Normam Polmar, Thomas B. Allen - Księga Szpiegów, Wydawnictwo Magnum Warszawa 2000