Dorestat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dorestat lub Dorestadśredniowieczne miasto w Niderlandach, które znajdowało się w pobliżu dzisiejszego Wijk bij Duurstede, na południe od Utrechtu.

Wznosiło się na ruinach rzymskiej fortecy, w miejscu gdzie Ren przechodzi w Lek. Pomiędzy 600 a 850 o miasto toczyli walki Fryzowie z Frankami.

Miasto był ważnym portem Nadrenii począwszy od VII do połowy IX wieku. Handlowano przede wszystkim winem pochodzącym z winnic znajdujących się na południe od Moguncji.

Ośrodek był znany z mennicy. Około 635 mistrzem w mennicy w Dorestat był Madelinus. W późniejszym okresie bito tam sceaty.

Przez swą pozycję miasto wzbudzało zainteresowanie wikingów, którzy często je najeżdżali (834, 835, 836, 837, 844, 857 and 863)[1]. Historycy przypuszczają iż w pierwszym najeździe brało udział aż 7000 wojów. Atakowi w 857 przewodził Ruryk, protoplasta rodu Rurykowiczów. Miasto było stolicą Królestwa Dorestat w latach 850-885.

Po 863 miasto stopniowo traciło na znaczeniu z powodu spiętrzeń Renu. W roku 864 wielka powódź zatopiła miasto i okolice, a ujście Renu przesunęło się.[2]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 150, ISBN 83-85719-85-7.
  2. Aron J. Guriewicz: Wyprawy wikingów. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1969, s. 100.