Dykcja
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dykcja (łac. dictio) – sposób mówienia, poprawnego wymawiania wyrazów. Zasadnicza umiejętność w wykonywaniu takich zawodów jak: śpiewak, aktor, prezenter telewizyjny lub radiowy, nauczyciel. Ćwiczenie dykcji wymaga znajomości fonetyki.
Źródło [edytuj]
- Słownik Wyrazów Obcych, wyd. Europa, pod red. prof. Ireny Kamińskiej-Szmaj, autorzy: Mirosław Jarosz i zespół, 2001, ISBN 83-87977-08-X.