Działka budowlana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Działka budowlanateren wytyczony pod budowę lub powstały po wyburzeniu budynku/ów. Przeznaczony na zabudowę różnego rodzaju – od domów jednorodzinnych, po osiedla mieszkaniowe, obiekty handlowe lub użyteczności publicznej. Działkę budowlaną nabywa – w zależności od przeznaczenia działki – osoba prywatna, deweloper (zwykle nabywa kompleks działek, pod zabudowę jedno- i wielorodzinną), firma prywatna, instytucja publiczna lub gmina.

Definicja[edytuj | edytuj kod]

Polskie prawo budowlane nie definiuje terminu działki budowlanej, ale określa czym jest teren budowlany oraz definiuje pojęcie nieruchomości na cele budowlane. Według artykułu 3 pkt 10 terenem budowlanym określa się przestrzeń, na jakiej odbywają się roboty budowlane włączając teren, który zajmują urządzenia stanowiące zaplecze budowy. Działka budowlana ma również swoją potoczną definicję – powszechnie określana jest jako teren, na którym właściciel ma prawo wybudować np. dom jednorodzinny, po otrzymaniu zgody odpowiednich urzędów.

Definicję działki budowlanej zawiera:

  1. Ustawa o gospodarce nieruchomościami, według której za działkę budowlana należy rozumieć zabudowaną działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce[1].
  2. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdzie pojęcie to oznacza: nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego[2].

Warunki techniczne jakim powinny odpowiadać m.in. działki budowlane zdefiniowane zostały w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie[3].

Przypisy

  1. art. 4 pkt 3a Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.)
  2. Art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717)
  3. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.).