Ministerstwo Infrastruktury
| Ministerstwo Infrastruktury | |
| Rok założenia | 1919, 2001, 2007 |
| Adres | ul. Chałubińskiego 4-6 00-928 Warszawa |
Ministerstwo Infrastruktury – polskie ministerstwo powstałe 19 października 2001 i istniejące w rządzie Leszka Millera i w rządach Marka Belki. Stanowisko Ministra Infrastruktury i Ministerstwo Infrastruktury zostało zniesione na mocy rozporządzenia Rady Ministrów 31 października 2005. Obowiązki konstytucyjne i ustawowe ministerstwa przejął Minister Transportu i Budownictwa, a od 5 maja 2006 Minister Transportu, Minister Gospodarki Morskiej i Minister Budownictwa.
Ministerstwo Infrastruktury zostało ponownie ustanowione 16 listopada 2007 w rządzie Donalda Tuska. Zostało zniesione 21 listopada 2011 w drugim rządzie Donalda Tuska, z mocą od 18 listopada 2011[1]. W jego miejsce utworzone zostało Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, które przejęło dział - transport, dział - budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa oraz dział - gospodarka morska[2], zaś dział - łączność włączono do Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji[3].
Resort, którego główną kompetencją był transport funkcjonował od 1919 pod różnymi nazwami, m.in. jako Ministerstwo Komunikacji, Ministerstwo Transportu, Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, Ministerstwo Transportu i Budownictwa.
[edytuj] Chronologia nazw resortu
- 1919-1924 - Ministerstwo Kolei Żelaznych
- 1924-1926 - Ministerstwo Kolei
- 1926-1939 - Ministerstwo Komunikacji
- 1944 - Resort Komunikacji, Poczt i Telegrafów
- 1944-1945 - Resort Komunikacji
- 1945-1951 - Ministerstwo Komunikacji
- 1951-1957 - Ministerstwo Kolei
- 1957 - Ministerstwo Transportu Drogowego i Lotniczego
- 1957-1958 - Ministerstwo Łączności
- 1957-1987 - Ministerstwo Komunikacji
- 1987-1989 - Ministerstwo Transportu, Żeglugi i Łączności
- 1989-2001 - Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej
- 2001-2005 - Ministerstwo Infrastruktury
- 2005-2006 - Ministerstwo Transportu i Budownictwa
- 2006-2007 - Ministerstwo Transportu
- 2007-2011 - Ministerstwo Infrastruktury
- od 2011 - Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
[edytuj] Szefowie resortu
[edytuj] Minister Kolei Żelaznych
- 1918 - Julian Eberhard
- 1918 - Jędrzej Moraczewski
- 1918-1919 - Stanisław Strączek
- 1919 - Julian Eberhard
- 1919-1920 - dr Kazimierz Bartel
- 1920-1921 - Zygmunt Jasiński
- 1921-1922 - dr Bolesław Sikorski
- 1922-1923 - Ludwik Zagórny Marynowski
- 1923 - Leon Karliński
- 14 września 1923 - 14 grudnia 1923 - Andrzej Nosowicz
- 1923-1924 - Kazimierz Tyszka
[edytuj] Minister Kolei
[edytuj] Minister Komunikacji
- 1926-1928 - Paweł Romocki
- 1928-1932 - Alfons Kühn
- 1932-1936 - Michał Bitkiewicz
- 1936-1939 - płk Juliusz Ulrych
[edytuj] Kierownik Resortu Komunikacji, Poczt i Telegrafu
[edytuj] Minister Komunikacji
- 1 stycznia 1945 - 28 lutego 1951 - Jan Rabanowski (SD)
[edytuj] Minister Kolei
[edytuj] Minister Transportu Drogowego i Lotniczego
[edytuj] Minister Komunikacji
- 1957-1960 - Ryszard Strzelecki (PZPR)
- 1960-1963 - Józef Popielas (PZPR)
- 1963-1969 - dr inż. Piotr Lewiński
- 1969-1976 - Mieczysław Zajfryd (PZPR)
- 1976-1977 - Tadeusz Bejm (PZPR)
- 1977-1981 - Mieczysław Zajfryd (PZPR)
- 1981-1987 - Janusz Kamiński
[edytuj] Minister Transportu, Żeglugi i Łączności
- 23 października 1987 - 1 sierpnia 1989 - Janusz Kamiński
- 24 sierpnia 1989 - 20 grudnia 1989 - dr Franciszek Adam Wielądek (PZPR)
[edytuj] Minister Transportu i Gospodarki Morskiej
- 20 grudnia 1989 - 6 lipca 1990 - dr Franciszek Adam Wielądek (PZPR, SdRP)
- 6 lipca 1990 - 5 czerwca 1992 - Ewaryst Waligórski
- 11 lipca 1992 - 26 października 1993 - Zbigniew Jaworski (ZChN)
- 26 października 1993 - 31 października 1997 - dr hab. Bogusław Liberadzki (SLD)
- 31 października 1997 - 8 grudnia 1998 - Eugeniusz Morawski (Unia Wolności)
- 1998-2000 - dr inż. Tadeusz Syryjczyk (Unia Wolności)
- 12 czerwca 2000 - 12 października 2001 - Jerzy Widzyk (AWS)
[edytuj] Minister Infrastruktury
- 19 października 2001 - 2 maja 2004 - Marek Pol (Unia Pracy)
- 2 maja 2004 - 31 października 2005 - dr Krzysztof Opawski
[edytuj] Minister Transportu i Budownictwa
- 31 października 2005 do 5 maja 2006 - Jerzy Polaczek (PiS)
[edytuj] Minister Transportu
- 5 maja 2006 - 7 września 2007 - Jerzy Polaczek (PiS)
- 7 września 2007 - 12 września 2007 - wakat na urzędzie, obowiązki ministra pełnił Prezes Rady Ministrów Jarosław Kaczyński (PiS)[4]
- 12 września 2007 - 16 listopada 2007[5] - Jerzy Polaczek (PiS)
[edytuj] Minister Infrastruktury
- 16 listopada 2007 - 7 listopada 2011 - Cezary Grabarczyk (PO)
- 7 listopada 2011 - 18 listopada 2011 - wakat na urzędzie, obowiązki ministra pełnił Prezes Rady Ministrów Donald Tusk (PO)[4]
[edytuj] Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
- od 18 listopada 2011 - Sławomir Nowak (PO)
[edytuj] Kompetencje Ministra Infrastruktury
Właściwością Ministra Infrastruktury w pierwszym rządzie Donalda Tuska (2007-2011) było kierowanie działami administracji rządowej "transport", "łączność", "budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa" oraz "gospodarka morska".
[edytuj] Transport
Dział "transport" obejmuje sprawy:
- funkcjonowania oraz rozwoju transportu, w szczególności budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg publicznych, w tym autostrad, oraz kolei, lotnisk i portów lotniczych,
- ruchu drogowego i lotniczego,
- żeglugi śródlądowej,
- przewozu osób i rzeczy środkami transportu,
- transportu zbiorowego w miastach.
Ponadto minister sprawuje nadzór nad Agencją Budowy i Eksploatacji Autostrad oraz Głównym Inspektorem Kolejnictwa. Podlegał mu Generalny Dyrektor Dróg Publicznych oraz organy nadzoru nad lotnictwem cywilnym. Jest również władzą żeglugową w rozumieniu odrębnych przepisów[6].
[edytuj] Łączność
Dział "łączność" obejmuje sprawy poczty i telekomunikacji. Ponadto minister sprawuje nadzór nad Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty[7].
[edytuj] Budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa
Dział "budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa" obejmuje sprawy:
- architektury,
- geodezji i kartografii,
- budownictwa,
- nadzoru architektoniczno-budowlanego,
- zagospodarowania przestrzennego,
- wspierania mieszkalnictwa,
- gospodarki nieruchomościami,
- polityki miejskiej,
- rządowych programów rozwoju infrastruktury komunalnej,
- ogródków działkowych.
Ponadto minister sprawuje nadzór nad Głównym Geodetą Kraju, Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego oraz Prezesem Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast[8] (od 01.01.2004r. zlikwidowano urząd a ministerstwo przejęło jego kompetencje)
[edytuj] Gospodarka morska
Dział "gospodarka morska" obejmuje sprawy:
- transportu morskiego i żeglugi morskiej,
- obszarów morskich,
- portów i przystani morskich,
- ochrony środowiska morskiego[9].
[edytuj] Kierownictwo ministerstwa (stan na dzień zniesienia Ministerstwa)
- vacat (po Cezarym Grabarczyku) – minister infrastruktury
- Tadeusz Jarmuziewicz (PO) - sekretarz stanu ds. lotnictwa od 23 listopada 2007
- Anna Wypych-Namiotko – podsekretarz stanu ds. gospodarki morskiej od 28 listopada 2007
- Maciej Jankowski – podsekretarz stanu od 29 grudnia 2007
- Piotr Styczeń – podsekretarz stanu ds. nieruchomości od 5 lutego 2008; (od 8 maja 2006 do 5 lutego 2008 sekretarz stanu w Ministerstwie Budownictwa, od 17 listopada 2005 do 6 maja 2006 sekretarz stanu w Ministerstwie Transportu i Budownictwa)
- Patrycja Wolińska – podsekretarz stanu ds. europejskich od 3 kwietnia 2008
- Magdalena Gaj – podsekretarz stanu ds. poczty i telekomunikacji od 4 lutego 2009
- Radosław Stępień (PO) – podsekretarz stanu ds. transportu drogowego od 23 marca 2009
- Andrzej Massel – podsekretarz stanu ds. transportu kolejowego od 28 grudnia 2010
- Janusz Żbik – podsekretarz stanu od 1 maja 2011
- Katarzyna Szarkowska – dyrektor generalny od 16 listopada 2007
[edytuj] Gabinet Polityczny Ministra
- Marcin Barański – szef Gabinetu Politycznego
[edytuj] Podział organizacyjny
- Biuro Ministra
- Departament Gospodarki Nieruchomościami
- Departament Gospodarki Przestrzennej
- Departament Rynku Budowlanego i Techniki
- Departament Strategii Budownictwa i Mieszkalnictwa
- Departament Orzecznictwa
- Departament Bezpieczeństwa Żeglugi
- Departament Transportu Morskiego i Żeglugi Śródlądowej
- Departament Poczty
- Departament Telekomunikacji
- Departament Dróg i Autostrad
- Departament Kolejnictwa
- Departament Lotnictwa
- Departament Polityki Transportowej i Spraw Międzynarodowych
- Departament Transportu Drogowego
- Departament Funduszu Spójności
- Departament Funduszy UE
- Departament Budżetu
- Departament Kontroli
- Departament Prawny
- Departament Spraw Obronnych
- Gabinet Polityczny
- Biuro Ministra
- Biuro Dyrektora Generalnego
- Biuro Audytu Wewnętrznego
- Biuro Administracyjne
- Biuro Finansowe
- Biuro Informacji i Promocji
- Biuro Ochrony Informacji Niejawnych
- Sekretariat Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego
[edytuj] Podległe urzędy i jednostki
- Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego
- urzędy żeglugi śródlądowej
- urzędy morskie
- Prezes Urzędu Dozoru Technicznego
- Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
- Główny Inspektor Transportu Drogowego
- Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
- Prezes Urzędu Transportu Kolejowego
- Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
- Polska Agencja Żeglugi Powietrznej w Warszawie
- Przedsiębiorstwo państwowe "Porty Lotnicze" w Warszawie
- Transportowy Dozór Techniczny w Warszawie
- Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Betonów "Cebet" w Warszawie
- Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Ekologii Miast w Łodzi
[edytuj] Siedziby
W latach 1918-1931 siedzibą resortu komunikacji był wybudowany w 1827 budynek mieszczący się na rogu ul. Nowy Świat 14 i al. 3 Maja (obecnie al. Jerozolimskie), w którym wcześniej - po powstaniu listopadowym - zlokalizowana była Izba Obrachunkowa a następnie w okresie I wojny światowej (1915-1918) niemiecka Kolej Przewozów Wojskowych, Dyrekcja Generalna Warszawa (Militäreisenbahn – Generaldirektion Warschau). Ciekawostką może być fakt, że w okresie lat 1947-1951 w tym miejscu powstała siedziba KC PZPR, nazywana też Domem Partii lub Białym Domem, obecnie Centrum Bankowo-Finansowe. W 1932 w większości, w dotychczasowym miejscu pozostało do 1939 szereg komórek organizacyjnych resortu, przeniesiono się do wybudowanego w latach 1929-1931 dla Ministerstwa Robót Publicznych gmachu wg projektu Rudolfa Świerczyńskiego przy ul. Chałubińskiego 4-6, w którym resort zmieniając niejednokrotnie swoją nazwę i kompetencje mieści się do dnia dzisiejszego, z przerwą na okres II wojny światowej (1939-1945), w którym budynek stanowił jedno z centrum zarządzania okupacyjnej Dyrekcji Kolei Wschodnich (Ostbahn-Betriebsdirektion) (1939-1940) a następnie Dyrekcji Rejonowej Kolei Wschodnich (Ostbahn-Bezirksdirektion) (1940-1945). W dniu 5 października 1939 przy budynku na ul. Nowy Świat planowany był przez grono osób skupionych wokół gen. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego, zamach na Adolfa Hitlera, który nie został zrealizowany[10]. W latach 1948-1950 kompleks gmachów znacznie rozbudowano według projektu Bohdana Pniewskiego. Część wysokościową można uznać za pierwszy wieżowiec wybudowany w Warszawie jak i prawdopodobnie w całym kraju po II wojnie światowej. W latach 1951-1956 na trzynastym piętrze budynku było zainstalowanych 12 nadajników zagłuszających wybrane rozgłośnie na falach krótkich. W okresie 1945-2000 z tego budynku zarządzano też Polskimi Kolejami Państwowymi. Obecnie mieści się tu również:
Zobacz też Gmach Ministerstwa Komunikacji.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 2011 r. Nr 250, poz. 1500
- ↑ Dz. U. z 2011 r. Nr 250, poz. 1503
- ↑ Dz. U. z 2011 r. Nr 250, poz. 1501
- ↑ 4,0 4,1 art. 36 Ustawy o Radzie Ministrów z 8 sierpnia 1996
- ↑ powołany postanowieniem prezydenta 8 września 2007, urząd objął po złożeniu przysięgi wobec prezydenta 12 września 2007
- ↑ Art. 27 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
- ↑ Art. 16 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
- ↑ Art. 9a ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
- ↑ Art. 10 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej
- ↑ Emilia Kunikowska: Hitler przemknął im koło nosa, [w:] Polityka z 28 września 2011, s. 56-58
|
||||||||||||||||||||||||||||