Dzieci ulicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dzieci ulicy – termin socjologiczny służący do opisania procesu wykluczenia społecznego niepełnoletnich. Nie zawsze związany jest on z rzeczywistą bezdomnością lub osieroceniem dzieci. Często wprawdzie faktycznie dzieci te wychowują się – czyli bawią, pracują, żebrzą, kradną, a nawet czasowo mieszkają na ulicach – ale równocześnie posiadają domy i rodziny.

W terminologii międzynarodowej wśród dzieci ulicy wyróżnia się kilka kategorii:

  • street working children – dzieci, które pracują na ulicy, ale utrzymują kontakt z rodziną i zazwyczaj wracają tam na noc;
  • street living children – dzieci, które mieszkają i pracują na ulicy i prawie nie utrzymują kontaktu z rodziną;
  • children at risk – dzieci, których warunki życia dalekie są od postanowień Konwencji o Prawach Dziecka, ciężko pracują lub przebywają w więzieniach.

Głównymi powodami opuszczania domu przez dzieci są nędza i przemoc w rodzinie. Według UNICEF w 2004 roku na całym świecie problem ten dotyczył blisko 100 mln dzieci. Z tego około 50 mln w Afryce i ponad 40 mln w Ameryce Łacińskiej.