Dziwaczek Jalapa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dziwaczek Jalapa | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | dziwaczkowate |
| Rodzaj | dziwaczek |
| Gatunek | dziwaczek Jalapa |
| Nazwa systematyczna | |
| Mirabilis jalapa L. Sp. pl. 1:177. 1753 |
|
Dziwaczek Jalapa, dziwaczek peruwiański (Mirabilis jalapa) – gatunek byliny z rodziny dziwaczkowatych. Pochodzi z tropikalnego Meksyku, w Polsce jest uprawiany.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Silnie rozgałęziająca się bylina (w Polsce uprawiana jest jako roślina jednoroczna), osiągająca wysokość 60-80 cm.
- Kwiaty
- Duże, zebrane w baldachogrona na szczycie pędów. Tworzące okrywę kwiatową podkwiatki są zielone, kielichowate. Okwiat rurkowaty, szeroko rozpostarty, złożony z 5 działek. W środku kwiatu pojedynczy słupek i 5 pręcików. Kwitnie od lipca do października, kwiaty o intensywnym, słodkim zapachu. Pojedyncza roślina może dawać kwiaty o różnym kolorze – od białego, przez żółty, do purpurowego. Również w trakcie kwitnienia kwiaty mogą zmieniać kolor. Rozwijają się dopiero po zachodzie słońca i są rozwarte przez całą noc.
- Owoc
- Orzeszki otoczone okrywą kwiatową.
Zastosowanie i uprawa [edytuj]
- Roślina ozdobna: Jest popularną rośliną ozdobną, ma zastosowanie jako roślina ogrodowa. Wyhodowano bardzo dużo odmian, w tym również o kwiatach prążkowanych, bardzo długich i miękko owłosionych. Lubi nasłonecznione stanowiska. Szczególnie nadaje się do obsadzania altan, gdyż nocą jej kwiaty ładnie pachną. Wysiewa się ją z nasion, jest łatwa w uprawie.
Galeria [edytuj]
Ciekawostki [edytuj]
- W 2005 r. hiszpańscy naukowcy odkryli niezwykłe zjawisko: płatki kwiatów, szczególnie żółtych wykazują właściwości fluorescencyjne[2]. Zjawisko można zaobserwować w ultrafiolecie.
- Kwiaty otwierają się późnym popołudniem około godziny 16 i dlatego kwiat ten nazywany jest The four o'clock flower[3][4]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
- zbiorowe: Zielona Planeta str.17. Polski Klub Ekologiczny, 2009. ISSN 1426-6210.