Eduard Chil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eduard Anatoljewicz Chil
Эдуард Анатольевич Хиль
Eduard Khil.jpg
Eduard Chil, 2009
Data i miejsce urodzenia 4 września 1934
Smoleńsk
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 2012
Petersburg
Typ głosu baryton
Aktywność 1955 - 2012
Powiązania Priepinaki
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Eduard Anatoljewicz Chil, ros. Эдуард Анатольевич Хиль (ur. 4 września 1934 w Smoleńsku, zm. 4 czerwca 2012 w Petersburgu) – rosyjski piosenkarz barytonowy. Laureat nagrody Artysty Narodowego RFSRR.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 4 września 1934 w Smoleńsku. W 1960 roku ukończył Konserwatorium w Leningradzie, gdzie studiował. Zaczął występować jako solista.

W latach 1977–1979 uczył śpiewu w Petersburskiej Państwowej Akademii Sztuki Dramatycznej.

Na początku lat 90. jego kariera zaczęła blaknąć. Pracował w kawiarni w Paryżu. Od 1997 roku wraz z synem współpracował z grupą rockową Prepinaki.

W 2010 roku odzyskał popularność, dzięki filmowi[1] zamieszczonemu w serwisie YouTube, będącemu wokalizowaną wersją utworu „Bardzo się cieszę, bo wreszcie wracam do domu”[2].

Pod koniec maja 2012 roku doznał udaru mózgu i przebywał w śpiączce[3]. Zmarł 4 czerwca w Petersburgu[4].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]