Efraim

Jakub, Efraim i Manasses, Guercino

Efraim, (hebr.:אֶפְרָיִם) – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Młodszy z dwóch synów Józefa i Asenat, urodzony w Egipcie. Jakub zaadoptował Efraima, swego wnuka, i swoje błogosławieństwo dał jemu, a nie jego starszemu bratu Manassesowi. Początkowo miał dziewięciu synów: Szutelacha, Bereda, Tachata, Eleadę, Tachata, Zabada, Szutelacha, Ezera oraz Eleada. Wszyscy oni zostali jednak zabici. Po tym wydarzeniu urodził się jeszcze tylko jeden syn Efraima, a imię które zostało mu nadane to Beria. Od Efraima wywodzi się ważne pokolenie. Prorocy nazywają czasem jego imieniem Izrael. Pojawia się w Księdze Rodzaju 41, 52; 48.

Zobacz też

• Efraim - imię
• Dwanaście Plemion Izraela
• Dziesięć Zaginionych Plemion Izraela

Bibliografia

• Słownik postaci biblijnych na Biblia.net.pl

Przypisy

Ojciec Józef

Postać biblijna Występuje w księgach: Rdz

Synowie Szutelach, Bered, Tachat, Eleada, Tachat, Zabad, Szutelach, Ezer, Elead, Beria