El Ajedrecista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

El Ajedrecista (hiszp. gracz szachowy) – automat służący do gry w szachy, zbudowany w 1912 roku przez Leonardo Torresa y Quevedo. Automat został po raz pierwszy zaprezentowany publicznie na Targach Światowych w Paryżu w 1914 roku, wzbudzając wielki zachwyt (w dzisiejszych czasach automat nie jest już postrzegany jako rewolucyjny). Po raz pierwszy szeroko komentowany był w Scientific American z 6 listopada 1915 w artykule "Torres and his remarkable automatic devices" (Torres i jego nadzwyczajne urządzenie automatyczne). Używając elektromagnesów wbudowanych pod szachownicą, El Ajedrecista grał końcówkę szachową, posiadając króla i wieżę, podczas gdy przeciwnik posiadał tylko króla. Jeśli przeciwnik wykonał niedozwolony ruch, automat sygnalizował to.

Automat nie grał zbyt dokładnie i nie zawsze dawał mata w minimalnej ilości ruchów (z powodu prostego algorytmu obliczającego pozycje), ale ostatecznie zawsze bezbłędnie matował. Syn Leonarda, Gonzalo, w 1920 roku wykonał ulepszony automat oparty na El Ajedrecista, który grał za pomocą magnesów umieszczonych pod szachownicą. El Ajedrecista i jego poprawiona wersja ciągle działają i są wystawione w Colegio de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos w Madrycie.

W przeciwieństwie do Mechanicznego Turka i Ajeeba, w których automatem operował sprytnie ukryty człowiek, El Ajedrecista to prawdziwy automat, który grał w szachy bez ingerencji ludzi.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]