Else Lasker-Schüler
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Else Lasker-Schüler (ur. 11 lutego 1869 w Elberfeldzie, zm. 22 stycznia 1945 w Jerozolimie) – niemiecka poetka narodowości żydowskiej.
Tworzyła lirykę ekspresjonistyczną. Wychowała się w tradycyjnej rodzinie żydowskiej, zaś jako dorosła kobieta życie spędziła w bohemie. W1933 została zmuszona do wyemigrowania na skutek nacisków nazistowskich. Znalazła się w Szwajcarii, następnie - od 1939 - przebywała w Palestynie. W 1932 otrzymała Nagrodę Kleista. Zmarła w osamotnieniu.
Dzieła [edytuj]
- Styx (pierwszy wydany tomik poezji 1902)
- Der siebente Tag (drugi tomik poezji 1905)
- Die Wupper (1908, prapremiera w 1919)
- Meine Wunder (1911)
- Hebräische Balladen (1913)
- Gesammelte Gedichte (1917)
- Mein blaues Klavier (1943)
Opracowania [edytuj]
- Franz Baumer: Else Lasker-Schüler. Edition Colloquium, Berlin 1998.
- Sigrid Bauschinger: Else Lasker-Schüler. Göttingen 2004.
- Jakob Hessing: Else Lasker-Schüler: Biographie einer deutsch-jüdischen Dichterin. Karlsruhe 1985.
- Erika Klüsener: Else Lasker-Schüler. 10. Auflage. Reinbek 2002.
- Erika Klüsener und Friedrich Pfäfflin: Else Lasker-Schüler 1869 – 1945. 3. Auflage. Marbach am Neckar 1997.
