Eratostenes (krater księżycowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eratostenes
Eratostenes (na dole po prawej) widziany przez załogę Apollo 17
Eratostenes (na dole po prawej) widziany przez załogę Apollo 17
Ciało niebieskie Księżyc
Średnica krateru 58 km
Głębokość krateru 3,6 km
Wiek ~3,2 Ga
Nazwany imieniem Eratostenes
Położenie na mapie Księżyca
Mapa lokalizacyjna Księżyca
Eratostenes
Eratostenes
Księżyc 14°30′N 11°18′W/14,500000 -11,300000Na mapach: 14°30′N 11°18′W/14,500000 -11,300000
Eratostenes widziany z Ziemi
Mapa rejonu Mare Imbrium; Eratostenes oznaczony jest literą L (na dole)

Eratostenes – stosunkowo głęboki księżycowy krater uderzeniowy położony na granicy mórz księżycowych Mare Imbrium i Sinus Aestuum, na zachodnim krańcu gór Montes Apenninus. Krater posiada wyraźnie okrągły pierścień, tarasowo wznoszące się wewnętrzne stoki, położone centralnie szczyty, nierówne wnętrze, a także zewnętrzny wał skalny. Brakuje promieniście rozrzuconego wokół materiału skalnego, choć Eratostenes pokryty jest skałami wybitymi z krateru Kopernik na południowym zachodzie.

Uważa się, że krater powstał wskutek uderzenia meteorytu ok. 3,2 mld lat temu. Zderzenie to zapoczątkowało w historii Księżyca okres zwany eratosteńskim.

Kiedy promienie słoneczne oświetlają ten krater pod małym kątem, jest on dobrze widoczny dzięki cieniom rzucanym przez pierścień; jednak podczas górowania Słońca Eratostenes zlewa się z otoczeniem, przez co staje się trudny do zlokalizowania. Dodatkowo leżą na tym obszarze skały wyrzucone z Kopernika, a ich wyższe albedo działa jak rodzaj kamuflażu.

W 1924 roku William Henry Pickering zauważył ciemne plamy w kraterze, zmieniające się regularnie każdego księżycowego dnia. Wysunął on teorię, że są to migrujące stada małych form życia. Pomysł ten spotkał się z pewnym stopniem zainteresowania głównie ze względu na renomę Pickeringa.

Satelickie kratery[edytuj | edytuj kod]

Standardowo formacje te na mapach księżycowych oznacza się przez umieszczenie litery po tej stronie centralnego punktu krateru, która jest bliższa Eratostenesowi.

Eratostenes Szerokość Długość Średnica
A 18,4° N 8,3° W 6 km
B 18,7° N 8,7° W 5 km
C 16,9° N 12,4° W 5 km
D 17,5° N 10,9° W 4 km
E 18,0° N 10,9° W 4 km
F 17,7° N 9,9° W 4 km
H 13,3° N 12,2° W 3 km
K 12,9° N 9,2° W 5 km
M 14,0° N 13,6° W 4 km
Z 13,8° N 14,1° W 1 km

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • William M. Dembowski: FOCUS ON: Eratosthenes (ang.). W: The Lunar Observer [on-line]. Association of Lunar and Planetary Observers, marzec 2006. [dostęp 2014-07-28]. s. 5-10.
  • Eratosthenes (ang.). W: Gazetteer of Planetary Nomenclature [on-line]. International Astronomical Union (IAU) Working Group for Planetary System Nomenclature (WGPSN). [dostęp 2014-07-28].