Morze księżycowe – duża, ciemna, pokryta zastygłym bazaltem równina na Księżycu, powstała na skutek rozległych wylewów lawy, których większość nastąpiła pomiędzy 3,8 a 3,1 mld lat temu[1]. Obszary takie zostały nazwane maria, łac. morze, przez wczesnych astronomów, którzy porównali je do mórz ziemskich. Odbijają mniej światła niż obszary górskie lub góry, które są starsze i pokryte regolitem. Morza pokrywają 16% powierzchni Księżyca, najwięcej ich znajduje się po jego widocznej stronie. Kilka mórz znajduje się na niewidocznej stronie – są one znacznie mniejsze, przeważnie są to bardzo duże kratery, gdzie następowały lokalne wylania lawy.
Duża część mórz księżycowych wypełnia wnętrza basenów uderzeniowych; przykładowo Mare Imbrium jest drugim co do wielkości basenem uderzeniowym na Księżycu (po basenie Biegun Południowy - Aitken, nie wypełnionym lawą bazaltową) i jednym z największych w Układzie Słonecznym.
Morza księżycowe [edytuj]
Przypisy
- ↑ Stuart Ross Taylor: The Moon. W: Encyclopedia of the Solar System. Wyd. 2. Elsevier, 2007, s. 227-250. ISBN 978-0-12-088589-3. (ang.)
Bibliografia [edytuj]
|
Morza księżycowe |
|
| Morza i oceany |
|
 |
|
| Jeziora |
|
|
| Zatoki |
|
|
| Bagna |
|
|
