Erotyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Erotyk (gr. erotikós ‘miłosny’) — poetycki utwór liryczny o tematyce miłosnej, w ciągu wieków ulegający zmianom. Erotyk akcentuje miłość zmysłową, charakteryzującą się głębią uczuć i pasją.

Erotyki pisali m.in. trubadurzy, François Villon (Wielki testament), a w Polsce Jan Kochanowski (Do dziewki), Mikołaj Sęp Szarzyński (tzw. rękopis Zamoyskich), Adam Asnyk (Ta łza), Krzysztof Kamil Baczyński (Erotyk), Konstanty Ildefons Gałczyński (Prośba o wyspy szczęśliwe), Bolesław Leśmian (np. cykl W malinowym chruśniaku) a także Daniel Naborowski, Franciszek Dionizy Kniaźnin (Erotyki).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]