Eryk I Starszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eryk I Starszy
Erich Elisabeth.jpg
Eryk I Starszy z drugą żoną Elżbietą
książę Brunszwiku-Calenbergu
Okres panowania od 1495
do 1540
Dane biograficzne
Dynastia Welfowie
Urodziny 16 lutego 1470
Neustadt am Rübenberge
Śmierć 30 lipca 1540
Haguenau
Ojciec Wilhelm II Młodszy
Matka Elżbieta
Żona 1. Katarzyna,
2. Elżbieta
Dzieci z Katarzyną:
Anna Maria;
z Elżbietą:
Elżbieta,
Eryk II Młodszy,
Anna Maria,
Katarzynę
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Eryk I Starszy (ur. 16 lutego 1470 r. w Neustadt am Rübenberge, zm. 30 lipca 1540 r. w Haguenau) – książę Brunszwiku-Calenbergu od 1495 r. z dynastii Welfów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Eryk I był młodszym synem księcia Brunszwiku Wilhelma II Młodszego oraz Elżbiety, córki Bodona VII, hrabiego Stolbergu. Wychowany został w duchu głębokiej pobożności i ideałów rycerskich, którym pozostał wierny całe życie. W młodości wiele czasu spędził na dworze księcia bawarskiego Albrechta IV Mądrego, zięcia cesarza Fryderyka III Habsburga. W 1488 r. odbył pielgrzymkę do Jerozolimy i Rzymu. W 1493 r. walczył przeciwko Turkom w służbie swego ojca chrzestnego, syna i następcy Fryderyka III, Maksymiliana I Habsburga.

Po abdykacji swego ojca otrzymał wraz ze starszym bratem Henrykiem I Starszym rządy w księstwie Brunszwiku, które podzielili między siebie w 1495 r.: Henryk otrzymał część z siedzibą w Wolfenbüttel, a Eryk Calenberg i Getyngę. Także po objęciu rządów pozostawał wiernym stronnikiem i współpracownikiem Maksymiliana Habsburga – króla Niemiec, a później cesarza. W 1504 r. podczas walk w Bawarii uratował go od niebezpieczeństwa, w latach 1507–1508 towarzyszył mu w wyprawie do Italii. Angażował się także w inne spory w Niemczech, stając po stronie Habsburgów (m.in. we Fryzji oraz w sporze o Hildesheim).

W okresie niepokojów religijnych w Niemczech związanych z wybuchem i rozwojem reformacji nie pochwalał nowej wiary, głównie z powodu braku posłuszeństwa jej wyznawców wobec Rzeszy, w mniejszym stopniu zaś z pobudek związanych z sumieniem. Współpracował wówczas z licznymi sojuszami książąt katolickich. Z troski o księstwo starał się jednak nie angażować zbyt aktywnie w sprawy z tym związane. Zmarł w trakcie obrad sejmu Rzeszy.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Eryk I był dwukrotnie żonaty. W 1497 r. poślubił Katarzynę, córkę księcia saskiego Albrechta Odważnego, a wdowę po hrabim Tyrolu Zygmuncie Habsburgu. Z małżeństwa tego pochodziła córka Anna Maria, zmarła w dzieciństwie. Po śmierci Katarzyny w 1524 r. Eryk poślubił w następnym roku Elżbietę, córkę elektora brandenburskiego Joachima I Nestora, z którą miał czworo dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Wilhelm II Młodszy (po jego abdykacji podział księstwa Brunszwiku)
książę Brunszwiku-Calenbergu
14951540
Następca
Eryk II Młodszy