Esther Vergeer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Esther Vergeer
Esther Vergeer
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Woerden
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1981
Woerden
Masa ciała 62 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1997
Zakończenie kariery 2013
Trener Aad Zwaan
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 169
Najwyżej w rankingu 1 (6 kwietnia 1999)
Australian Open W (2002–2004, 2006–2009, 2011, 2012)
Roland Garros W (2007–2012)
US Open W (2005–2007, 2009–2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 158
Najwyżej w rankingu 1 (20 października 1998)
Australian Open W (2004, 2006–2009, 2011, 2012)
Roland Garros W (2007–2009, 2011, 2012)
Wimbledon W (2009–2011)
US Open W (2005–2007, 2009–2011)
Strona internetowa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Holandia
Igrzyska paraolimpijskie
Złoto
Sydney 2000 gra pojedyncza
Złoto
Ateny 2004 gra pojedyncza
Złoto
Pekin 2008 gra pojedyncza
Złoto
Londyn 2012 gra pojedyncza
Złoto
Sydney 2000 gra podwójna
Złoto
Ateny 2004 gra podwójna
Złoto
Londyn 2012 gra podwójna
Srebro
Pekin 2008 gra podwójna

Esther Mary Vergeer (ur. 18 lipca 1981 w Woerden) – holenderska tenisistka niepełnosprawna, występująca na światowych kortach od 1995 do 2013 roku, jedna z najwybitniejszych zawodniczek w historii tej dyscypliny, klasyfikowana w rankingu ITF na 1. miejscu w grze pojedynczej przez 668 tygodni (po raz pierwszy 6 kwietnia 1999; nieprzerwanie od 2 października 2000 do 21 stycznia 2013) i na 1. miejscu w grze podwójnej (po raz pierwszy 20 października 1998), mistrzyni dwudziestu jeden turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej i dwudziestu trzech w grze podwójnej, trzynastokrotna zwyciężczyni mistrzostw na zakończenie sezonu w grze pojedynczej (1998-2011) i dziewięciokrotna w grze podwójnej (2001-2003, 2005-2009, 2011), czterokrotna mistrzyni paraolimpijska w grze pojedynczej (Sydney 2000, Ateny 2004, Pekin 2008 i Londyn 2012) oraz trzykrotna mistrzyni paraolimpijska w grze podwójnej (Sydney 2000, Ateny 2004, Londyn 2012). Od 2003 roku do końca kariery wygrała 470 spotkań z rzędu i 120 kolejnych turniejów w grze pojedynczej[1]. W przeciągu całej kariery Vergeer zwyciężyła w 169 turniejach singlowych i 158 deblowych[2].

Historia występów[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     SFP, SFW, przegrana, wygrana w meczu o trzecie miejsce

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR przegrana w x rundzie

     LQ, przegrana w kwalifikacjach

     RR, przegrana w fazie grupowej

     A, brak startu

     —, impreza nie odbyła się

Występy w Wielkim Szlemie[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Wielkoszlemowe turnieje w singlu na wózkach
Australian Open W W W A W W W W A W W
French Open W W W W W W
US Open W W W W W W

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Wielkoszlemowe turnieje w deblu na wózkach
Australian Open F W W A W W W W A W W
French Open W W W F W W
Wimbledon W W W SF
US Open W W W W W W

Turnieje Masters oraz igrzyska paraolimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Turnieje Masters
singel W W W W W W W W W W W W W W A
debel F W W W LQ W W W W W A W A
Igrzyska paraolimpijskie
Singel W W W W
Debel W W F W

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polska Agencja Prasowa: Niepokonana od dziesięciu lat tenisistka na wózku zakończyła karierę (pol.). sportowefakty.pl, 2013-02-13. [dostęp 2013-02-13].
  2. Vergeer Announces Retirement (ang.). W: News [on-line]. wtatennis.com, 2013-02-12. [dostęp 2013-02-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]