Feliks Lachowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdjęcie obrazu Feliksa Lachowicza
Obraz Feliksa Lachowicza

Feliks Lachowicz (ur. 14 listopada 1884 roku w Drohobyczu, zm. ?) – rysownik, akwarelista, malarz i rzeźbiarz.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Głównym tematem jego prac był Drohobycz, jego historia i związane z nim postaci. Dzieje miasta przedstawił w dwóch dużych cyklach obrazów: Historia Drohobycza i Urycz w legendach.

Dla kościółka (kaplicy) przy ul. Borysławskiej, w dzielnicy Młynki Drohobycza artysta wykonał - oprócz malowideł - także drewniany, trójdzielny ołtarz z umieszczoną centralnie figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem i płaskorzeźbami świętych (Franciszka? i Stanisława?) po bokach.

Poza twórczością artystyczną zajmował się popularyzowaniem wiedzy o Drohobyczu.

Znaczną część jego prac można zobaczyć w wydanym w 2008 r. albumie Drohobycz Feliksa Lachowicza[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Syn Marcina (1834-1920) i Marii z Jachów (1858-1914). Jego dziadkami ze strony ojca byli Marcin i Katarzyna z domu Diug, ze strony matki – Bartłomiej i Anna z Pielechów.

Został aresztowany przez NKWD w 1940 roku, a później skazany na 5 lat obozu pracy. W roku 1941 rodzina miała z nim ostatni kontakt listowny. Na podstawie tzw. Amnestii Sikorskiego (Dekretu Rady Najwyższej ZSRR z 12 sierpnia 1941 roku) Lachowicz został uwolniony 23 listopada tegoż roku; nie wiadomo jednak, z którego więzienia czy obozu. Informacja o zwolnieniu stanowi ostatni pewny ślad jego życia.

Przypisy

  1. Beata Długajczyk, Romuald Kołudzki-Stobbe, Jerzy M. Pilecki: Drohobycz Feliksa Lachowicza. Lesko: BOSZ, 2008. ISBN 978-83-7576-042-2.