Ferenc Karinthy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ferenc Karinthy (ur. 22 czerwca 1921 w Budapeszcie, zmarł 29 lutego 1992 w Budapeszcie) – pisarz i reportażysta węgierski, syn innego pisarza Frigyesa Karinthiego, z wykształcenia lingwista.

Po ukończeniu studiów pracował w budapeszteńskich teatrach jako dramaturg. Pierwszą jego powieścią była Noc Don Juana, za którą zdobył niemałe uznanie. Drugie z kolei, surrealistyczne dzieło – Wywoływanie duchów poświęcił ojcu oraz prozaikowi Dezső Kosztolányi'emu. W późniejszej twórczości skłaniał się do idei realizmu. W tej konwencji utrzymany jest m.in. zbiór opowiadań Piękne życie, powieści Centaur i Murarze.

Ferenc Karinthy był wielokrotnym laureatem nagrody literackiej im. Attila Józsefa, m.in. za powieść Budapeszteńska wiosna (1953). Za Reportaże literackie otrzymał nagrodę im. Kossutha.