Fort Anioła w Świnoujściu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Twierdza Świnoujście
Fort III Anioła
Obiekt zabytkowy nr rej. 562 z 2 sierpnia 1968
Fort Anioła
Fort Anioła
Państwo  Polska
Miejscowość Świnoujście
Adres ul. Jachtowa dz. 158
Typ budynku obiekt militarny
Inwestor Armia pruska
Rozpoczęcie budowy 1854
Ukończenie budowy 1858
Pierwszy właściciel Armia pruska
Położenie na mapie Świnoujścia
Mapa lokalizacyjna Świnoujścia
Twierdza ŚwinoujścieFort III Anioła
Twierdza Świnoujście
Fort III Anioła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Twierdza ŚwinoujścieFort III Anioła
Twierdza Świnoujście
Fort III Anioła
Ziemia 53°54′52,70″N 14°16′24,83″E/53,914639 14,273564Na mapach: 53°54′52,70″N 14°16′24,83″E/53,914639 14,273564
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Fort III Aniołafort pruskiej Twierdzy Świnoujście, wybudowany w latach 1854-1858, przeznaczony do obrony zachodniego kompleksu fortyfikacyjnego od strony lądu. Składa się on z trzykondygnacyjnej rotundy, zwieńczonej tarasem i basztą obserwacyjną. W ścianach zewnętrznych otwory strzelnicze dla lekkich dział i broni ręcznej. Wokół budowli wały ziemne o narysie pentagonalnym z ufortyfikowaną bramą obronną, wyposażoną w dodatkowe stanowiska strzeleckie i artyleryjskie. Do roku 1863 fort otoczono wałami ziemnymi z podwójną fosą wodną. W latach 1870-1880 w wewnętrzny wał ziemny wkomponowano 3 schrony dla dział polowych, mały magazyn amunicyjny oraz schron dla kanonierów. Pod koniec XIX wieku do fortu doprowadzono łączność telegraficzną oraz sieć energetyczną. W czasie II wojny światowej obiekt połączono kolejką wąskotorową z innymi fortyfikacjami twierdzy. Wokół fortu pojawiły się stanowiska karabinów maszynowych. W okresie międzywojennym fort przystosowano do wojny chemicznej, montując tutaj gazoszczelne drzwi i pokrywy pancerne okien. Na baszcie wybudowano stanowisko przeciwlotniczej stacji radiowej. W drugiej połowie XIXw. Fort Anioła obsadzony był przez piechurów i artylerzystów w sile kompanii około 100 ludzi. Podczas I wojny światowej zaczął tracić na znaczeniu jako obiekt bojowy. W okresie międzywojennym przeszedł we władanie niemieckiej marynarki. W latach 30. zainstalowała się tutaj kompania obserwacyjno-meldunkowa obrony przeciwlotniczej. W maju 1945 załoga bez walki ewakuowała się okrętem na zachód. Po wojnie fort zajęła sowiecka marynarka, wykorzystując go jako obiekt obserwacyjny.

Bateria wschodnia Fortu Anioła

Warto zobaczyć:

  • Brama obronna ze strzelnicami dla dział i karabinów. W zewn. filarach zachowały się jeszcze stalowe koła do podnoszenia zwodzonego pomostu przez fosę. Po obu stronach przesmyku bramy dwa niewielkie pomieszczenia służące niegdyś jako magazyn broni i amunicji.
  • Wokół reduty fortu dobrze zachowane remizy artyleryjskie, mały magazyn amunicyjny i schron dla kanonierów.
  • W wejściu do fortu dwie pary dwudzielnych drzwi pancernych, zainstalowanych tutaj w okresie międzywojennym podczas uszczelniania fortu przed bronią chemiczną.
  • W stopie klatki schodowej i kolejnych kondygnacji owalne otwory szybu dawnej windy do transportu amunicji na wyższe piętra tras i reduty.
  • Kamienne, spiralne stopnie w klatce schodowej, wiodące z parteru na taras fortu.