Inwestycja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz hasło inwestycja w Wikisłowniku

Inwestycja to nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego.

Inwestycja to wydatki przedsiębiorstw na dobra, które mogą być użyte do produkcji innych dóbr i usług. Jest to tzw. "efekt korzyści odroczonych w czasie".

Inwestycja to wyrzeczenie się obecnych, pewnych korzyści na rzecz niepewnych korzyści w przyszłości.

Inwestycje dzielą się na inwestycje w kapitał trwały oraz inwestycje w zapasy. Inwestycje w kapitał trwały są to inwestycje mieszkaniowe (zakup mieszkań i bloków mieszkalnych niezależnie od podmiotu nabywającego) oraz inwestycje niemieszkaniowe, gdzie wchodzą pozostałe zakupy przedsiębiorstw niepowiększające zapasów. Inwestycje są strumieniem nowego kapitału w ciągu roku i są dodawane do zasobu kapitału. Są to inwestycje brutto. Inwestycje brutto pomniejszone o amortyzację tworzą inwestycje netto.

Do grupy inwestycji długoterminowych należą:

Przeciwieństwem inwestycji jest konsumpcja.

Rodzaje inwestycji[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na czas realizacji wyróżnia się:

  1. inwestycje długoterminowe (ponad 1 rok)
  2. inwestycje krótkoterminowe (do 1 roku)

Ze względu na cel wyróżnia się:

  1. inwestycje odtworzeniowe
  2. inwestycje modernizacyjne
  3. inwestycje rozwojowe
  4. inwestycje strategiczne
  5. inwestycje interesu publicznego
  6. inwestycje dotyczące ustroju społecznego

Ze względu na przedmiot inwestycji:

  1. Inwestycje rzeczowe
  2. Inwestycje finansowe
  3. Inwestycje w kapitał ludzki

Cechy inwestycji[edytuj | edytuj kod]

W oparciu o definicję inwestycji wyróżnić możemy 4 główne cechy inwestycji:

  1. Czas realizacji inwestycji
  2. Ponoszone nakłady na realizację danej inwestycji
  3. Oczekiwane korzyści z inwestycji
  4. Ryzyko realizacji inwestycji

Determinanty poziomu inwestycji[1][edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwa podejmują decyzje inwestycyjne w oparciu o trzy czynniki:

  1. przychody, których wielkość zależy bezpośrednio od popytu na określony produkt.
  2. koszty, których wyznacznikiem jest poziom stóp procentowych. Wyższa stopa procentowa oznacza wyższy koszt inwestycji przy finansowaniu zewnętrznym oraz wyższy koszt alternatywny (np. korzystne lokaty) w przypadku finansowania wewnętrznego.
  3. oczekiwania, czyli "stan zaufania" przedsiębiorcy do gospodarki. Przewidywana recesja zniechęca przedsiębiorców do inwestowania, przeciwnie oddziałuje ekspansja gospodarcza.

Przypisy

  1. Paul Samuelson, William Nordhaus: Ekonomia 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 1995. Str.216-218. ISBN 83-01-11623-4.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]