Frank Oliver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frank Oliver
Pełne imię i nazwisko Francis James Oliver
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1948
Dunedin
Data i miejsce śmierci 16 marca 2014
Palmerston North
Wzrost 191 cm
Masa ciała 107 kg
Rugby union
Pozycja wspieracz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. (Pkt)
–1976 Invercargill Marist (klub)
1969–1977 Southland (region) 64 (?)
1977 Waiau (klub)
1978–1979 Tokomairiro (klub)
1978–1979 Otago (region) 8 (?)
1980–1983 Palmerston North HSOB RFC (klub)
1980–1983 Manawatu (region) 54 (?)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt)
1976–1981  Nowa Zelandia 17 (4)
Kariera trenerska
Lata Klub
Palmerston North HSOB RFC
1993–1994  Nowa Zelandia U-19
1995–1996 Manawatu
1997–1998 Central Vikings
1996–1999 Hurricanes
2000 Blues (as.)
2001 Blues

Frank Oliver (ur. 24 grudnia 1948 w Dunedin, zm. 16 marca 2014 w Palmerston North) – nowozelandzki rugbysta grający na pozycji wspieracza, reprezentant kraju, następnie trener.

Zawodnik[edytuj | edytuj kod]

W młodości przeniósł się do Invercargill, by wstąpić do policji i jeszcze jako nastolatek związał się z lokalnym klubem Invercargill Marist[1][2]. Po raz pierwszy do regionalnego zespołu Southland został wybrany w 1969 roku i w jego barwach wystąpił 64 razy do roku 1977, w ostatnim z nich będąc już członkiem klubu Waiau[3][2]. Przez dwa kolejne lata ośmiokrotnie zagrał dla Otago będąc związany z klubem Tokomairiro[3][2][4]. Przeprowadziwszy się do Palmerston North grał w miejscowym klubie Palmerston North HSOB RFC i w latach 1981–1982 był wybierany najlepszym zawodnikiem zespołu[2][5]. W ciągu czterech lat dla regionu Manawatu zaliczył 54 występy, a zespół triumfował w National Provincial Championship w sezonie 1980[3][6]. Był również kapitanem tej drużyny podczas tournée na Hawaje i do Kalifornii w 1983 roku[1].

Pomiędzy 1972 a 1981 grał w spotkaniach pomiędzy Wyspą Północną a Wyspą Południową, przez całe lata siedemdziesiąte uczestniczył też w sprawdzianach kadry narodowej[2]. Po raz pierwszy do nowozelandzkiej reprezentacji został powołany w 1976 roku na serię spotkań w RPA, gdzie po dwunastu meczach z regionalnymi zespołami otrzymał szansę występu w testmeczu z gospodarzami[7]. Czterokrotnie zagrał przeciw British and Irish Lions podczas ich tournée w 1977[3], zaś rok później został kapitanem reprezentacji w serii trzech testmeczów z Australią, gdy kontuzjowany był Graham Mourie[7]. Również w 1978 roku znajdował się w składzie, który zdobył Wielkiego Szlema po zwycięstwach nad wszystkimi czterema reprezentacjami z Wysp Brytyjskich[8][1]. Po raz ostatni zagrał w 1981 roku przeciw Springboks[9]. Ogółem wystąpił w czterdziestu trzech spotkaniach All Blacks, w tym w siedemnastu testmeczach[3][10]

Trener[edytuj | edytuj kod]

Karierę trenerską rozpoczął od drużyn juniorskich w Palmerston North, przeszedł następnie do zespołu seniorskiego, z którym odniósł drugi w historii klubu triumf w lokalnych rozgrywach Hankins Shield w 1992 roku[3][11][12]. Pod jego wodzą kadra U-19 w latach 1993–1994 wygrała w pięciu z sześciu pojedynków. Pracował następnie na poziomie National Provincial Championship trenując zespół Manawatu, a przez kolejne dwa lata Central Vikings – wspólną drużynę Manawatu i Hawke's Bay[3].

W 1996 roku został inauguracyjnym trenerem nowopowstałego zespołu Hurricanes i prowadził go przez cztery sezony, docierając do półfinału rozgrywek Super 12 w roku 1997[7][13][14]. W 2000 roku został asystentem Gordona Huntera w Blues[15]. Mimo że zespół nie osiągnął zakładanego wyniku, kontrakt z nimi został przedłużony[16], a po przegranej walce Huntera z rakiem Oliver w kolejnym sezonie objął funkcję pierwszego trenera tego zespołu[17][18][19]. Strony rozstały się po najsłabszym w historii zespołu sezonie[20].

Varia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Late Frank Oliver was big in stature and heart (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 All Blacks (ang.). pnobmaristrugby.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Frank Oliver (ang.). stats.allblacks.com. [dostęp 2014-03-25].
  4. All Blacks (ang.). orfu.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  5. Rugby History (ang.). maristsports.com. [dostęp 2014-03-25].
  6. Manawatu Rugby Farewells a Great (ang.). manawaturugby.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  7. 7,0 7,1 7,2 Former All Blacks captain Frank Oliver dies (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-25].
  8. In pursuit of the Grand Slam (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-25].
  9. Oliver reflects on '81 (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-25].
  10. Frank Oliver (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-25].
  11. 11,0 11,1 Shock death of former All Black captain Frank Oliver (ang.). smh.com.au. [dostęp 2014-03-25].
  12. Hankins Shield to be presented for 100th Time (ang.). manawaturugby.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  13. Frank Oliver reflects on arrival of professional rugby (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  14. Hurricanes saddened by loss of inaugural coach (ang.). hurricanes.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  15. Blues 2000 (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  16. Auckland Blues confirm Hunter and Oliver as Super 12 coaches for 2001 (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-25].
  17. Oliver, Kirwan and Fitzpatrick step up for Auckland Blues (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-25].
  18. Blues 2001 (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  19. Former Blues coach Frank Oliver dies at 65 (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  20. Sloane takes over at Auckland (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-25].
  21. 21,0 21,1 21,2 Frank Oliver farewelled in Palmerston North (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  22. Old school values lay at the heart of great southern character (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  23. Manawatu rugby got a glimpse of the future at Arena Manawatu yesterday (ang.). manawaturugby.co.nz. [dostęp 2014-03-25].
  24. Profile of Anton Oliver : new All Black skipper (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-25].