Super Rugby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Super Rugby
SupeRugby, Super 15
Państwo  Australia
 Nowa Zelandia
Republika Południowej Afryki Afryka Południowa
Dyscyplina Rugby union
Organizator rozgrywek SANZAR
Data założenia 1996
Poprzednia nazwa Super 12 (do 2006 r.)
Super 14 (do 2010 r.)
Partner TV Australia Fox Sports
Japonia J Sports
Nowa Zelandia Sky Sports
Republika Południowej Afryki Supersport
Stany Zjednoczone DirecTV
Wielka Brytania Sky Sports
Rozgrywki
Liczba drużyn 15
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Nowa Zelandia Blues
Obecny zwycięzca Nowa Zelandia Chiefs
Najwięcej zwycięstw Nowa Zelandia Crusaders (7 tytułów)
Oficjalna strona internetowa

Super Rugby – zawodowa liga rugby union skupiająca czołowe zespoły z Australii, Nowej Zelandii i Południowej Afryki. Jest to największa i uznawana za najlepszą ligę południowej półkuli. W przeszłości liga była mniej liczna, zgodnie z czym nosiła nazwę Super 12 (do 2006), a później Super 14 (do 2010).

Piętnaście zespołów (po 5 z Australii, Nowej Zelandii i Południowej Afryki) jest podzielonych na trzy konferencje narodowe. Drużyny rozgrywają mecz i rewanż z każdym zespołem ze swojej grupy, po czym raz z każdym zespołem z pozostałych dwóch grup.

W tej fazie rozgrywek dostaje się 4 punkty za zwycięstwo i 2 punkty za remis. Przyznawane są również punkty bonusowe: za zdobycie czterech lub więcej przyłożeń w meczu, oraz za porażkę najwyżej siedmioma punktami[1]. Oznacza to, że dwa punkty bonusowe w jednym meczu może zdobyć jedynie drużyna pokonana.

Do fazy play-off awansują zwycięzcy konferencji, a także trzy kolejne zespoły z największą liczbą punktów w całej lidze. Zespoł z miejsc 1. i 2. w ogólnej tabeli awansują do jednomeczowych półfinałów, natomiast drużyny, które zajęły miejsca 3-6 rozgrywają między również jeden mecz ćwierćfinałowy (trzeci z szóstym i czwarty z piątym). Zwycięzcy półfinałów spotykają się w jednym meczu finałowym. Mecz w fazie play-off rozgrywa się na obiekcie zespołu, który w fazie ligowej zajął wyższą pozycję[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prekursorami rozgrywek Super Rugby były turnieje Super 6, Super 10, Super 12, a ostatnio Super 14[2].

Zwycięzcy Super Rugby

Chiefs (Super Rugby) Reds (Super Rugby) Bulls (Super Rugby) Crusaders (Super Rugby) Bulls (Super Rugby) Crusaders (Super Rugby) Brumbies (Super Rugby) Blues (Super Rugby) Crusaders (Super Rugby) Brumbies (Super Rugby) Crusaders (Super Rugby) Blues (Super Rugby)

Rozgrywki Super 6 oryginalnie nazywały się Mistrzostwami Południowego Pacyfiku. Pierwsza edycja Mistrzostw miała miejsce w 1986 roku. Uczestniczyło w niej, jak sama nazwa wskazuje, sześć zespołów: nowozelandzkie regiony: Auckland, Canterbury, Wellington; australijskie prowincje Queensland i Nowa Południowa Walia; oraz reprezentacja Fidżi. W 1992 roku zawody przemianowano na Super 6.

W 1993 roku w Południowej Afryce trwał "demontaż" apartheidu. Zaowocowało to końcem izolacji RPA i dopuszczeniem południowoafrykańskich zespołów do międzynarodowych rozgrywek. Do turnieju zapraszane były: dwa zespoły z Australii, drużyny z czterech pierwszych miejsc z poprzedniego sezonu nowozelandzkich National Provincial Championship, trzy najlepsze zespoły poprzedniego sezonu w południowoafrykańskim Currie Cup, oraz zwycięzca Pacyficznego Pucharu Trzech Narodów: Fidżi, Samoa Zachodnie lub Tonga. W inauguracyjnym sezonie 1993 udział wzięły następujące zespoły: Waikato, Auckland, Otago i North Harbour z Nowej Zelandii; Natal Sharks, Transvaal i Północny Transvaal z Południowej Afryki; Queensland i Nowa Południowa Walia z Australii oraz Samoa Zachodnie. W pierwszym sezonie triumfował zespół Transvaal, a w dwóch kolejnych Queensland.

W 1996, na skutek oficjalnej profesjonalizacji rugby, prócz federacji narodowych, powołano SANZAR (South African, New Zealand and Australian Rugby) - wspólną organizację, która stworzyła ligę Super 12. Wówczas w rozgrywkach brało odział 12 zespołów (5 z Nowej Zelandii, 4 z Afryki Południowej i 3 z Australii). Wraz z upływem lat rozpoczęły się dyskusje o dopuszczeniu piątego zespołu z RPA, czwartego z Australii, drużyny z Argentyny lub Pacyfiku, jak na przykład włączenie do rozgrywek utworzonej w 2004 roku ekipy Pacific Islanders[3]. Ligę powiększono w 2006 roku do 14 drużyn poprzez przyznanie prawa do wystawienia dodatkowego zespołu Australii i Południowej Afryce. Od sezonu 2011 liga Super Rugby liczy 15 drużyn, po tym jak dopuszczono do rozgrywek australijski zespół Melbourne Rebels.

Zespoły[edytuj | edytuj kod]

Spotkanie Bulls vs. Western Force

Drużyny ligi Super Rugby występują na zasadach franczyzy[4] - federacje krajowe otrzymują prawo do wystawienia w lidze określonej liczby zespołów. Drużyny Super Rugby istnieją obok lokalnych drużyn krajowych, także dla tego, że sezon Super Rugby nie pokrywa się z sezonem lig krajów SANZAR. W Australii każdy z pięciu zespołów jest właściwy dla terytorium jednego stanu. Drużyna taka może powoływać zawodników z dowolnego zespołu podlegającego jej terytorialnie, a także osobno zatrudniać określoną liczbę graczy. Nowa Zelandia podzielona jest na 26 regionów rugby, z czego 14 występuje w najwyższej nowozelandzkiej klasie rozgrywkowej: National Provincial Championship. Każdy z tych regionów podporządkowany jest odpowiedniemu zespołowi Super Rugby. Podobnie sytuacja ma się z Południową Afryką. Tam terytorium państwa podzielonych jest między 14 klubów występujących w Currie Cup. Każdy klub Super Rugby ma pod sobą jeden lub więcej takich „okręgów”[5]. Niejednokrotnie klub występujący w rozgrywkach krajowych stanowi trzon klubu Super Rugby, jak np. Natal Sharks i Sharks, Blue Bulls i Bulls, czy Wellington Lions i Hurricanes. Czasem w nazwach klubów z ligi Super Rugby stosuje się nazwy miast (odpowiednio Durban, Pretoria i Wellington), jednak nie jest to ścisłe określenie, gdyż kluby nie reprezentują jedynie tych ośrodków.

Kraj Klub Miasto/Terytorium Stadion (Pojemność)
 Australia Brumbies Flag of the Australian Capital Territory.svg Australijskie Terytorium Stołeczne Canberra Stadium, Canberra (25 011)
Rebels Flag of Victoria (Australia).svg Wiktoria Melbourne Rectangular Stadium, Melbourne (31 500)
Reds Flag of Queensland.svg Queensland Lang Park, Milton (52 500)
Waratahs Flag of New South Wales.svg Nowa Południowa Walia Sydney Football Stadium, Sydney (45 500)
Western Force Flag of Western Australia.svg Australia Zachodnia Subiaco Oval, Perth (42 922)
 Nowa Zelandia Blues Regiony Auckland, Northland, oraz North Harbour
  • Północny Półwysep Auckland i większa część aglomeracji Auckland.
Chiefs Regiony: Waikato, Bay of Plenty i hrabstwa Manukau Waikato Stadium, Hamilton (25 800)
Crusaders Regiony: Canterbury i Tasman Lancaster Park, Christchurch (36 000)
Highlanders Regiony: Otago i Southland
Hurricanes Regiony: Wellington, Taranaki, Manawatu, i Hawke's Bay Westpac Stadium, Wellington (34 500)
Republika Południowej Afryki Południowa Afryka Bulls Pretoria Loftus Versfeld, Pretoria (51 762)
Cheetahs Bloemfontein Free State Stadium, Bloemfontein (36 538)
Lions Johannesburg Ellis Park, Johannesburg (59 611)
Sharks Durban Kings Park Stadium, Durban (55 000)
Stormers Kapsztad Newlands Stadium, Kapsztad (51 900)

Aktualnym (2012) mistrzem jest zespół Chiefs z Waikato, który w finale pokonał klub z KwaZulu-NatalSharks 37–6.

Wikimedia Commons

Przypisy