Gajusz Juliusz Cezar (wnuk Augusta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gajusz Cezar

Urodził się jako Gajusz Wipsaniusz Agrypa (Gaius Vipsanius Agrippa), po adopcji przez cesarza Augusta stał się Gajuszem Juliuszem Cezarem Wipsanianem (Gaius Iulius Caesar Vipsanianus), był nazywany Gajuszem Cezarem (Gaius Caesar) (ur 20 p.n.e. – zm. 24 lutego 4 r. n.e.) syn Julii – jedynej córki Oktawiana Augusta i jej drugiego męża – Marka Agrypy.

Wywód przodków:

4. Lucjusz Wipsaniusz Agrypa      
    2. Marek Agryppa
5. NN        
      1. Gajusz Juliusz Cezar
6. Oktawian August    
    3. Julia (córka Augusta)    
7. Skrybonia      
 

W 17 p.n.e. wraz z bratem Lucjuszem został adoptowany przez Oktawiana Augusta. Cesarz widział w nim i jego bracie Lucjuszu swoich dziedziców. W 5 p.n.e. został uznany za dorosłego, powołany do senatu i uznany za przywódcę młodzieży (Princeps Iuventutis). Już wówczas desygnowano go na konsula (1 rok n.e.). Następnie miał odwiedzić wschodnie prowincje i nauczyć się prowadzić sprawy imperium. Opuścił Rzym 29 stycznia 1 p.n.e. Wśród oficerów eskortujących go byli historyk Wellejusz Paterkulus, Marek Lolliusz oraz Sejan, przyszły prefekt pretorianów. Gajusz dwa pierwsze lata po wyjeździe z Rzymu spędził w Grecji, Azji Mniejszej i Egipcie. Przejeżdżając przez Judeę nie złożył ofiary religijnej, za co został pochwalony przez Augusta[1]. W 1 n.e. stanął w Syrii i objął naczelną komendę nad armią Eufratu przygotowując się do wyprawy na wschód. Partowie zdecydowali się jednak na negocjacje. Gajusz spotkał nowego króla Partów Fraatesa V na małej wysepce na Eufracie (wiosną 2 n.e.) a następnie zaatakował Armenię. Niestety odniósł poważne rany podczas oblężenia Artaginy (9 września 2 n.e.) i zmarł w Licji w drodze powrotnej do Rzymu (21 lutego 4 n.e.)[2]. August wybrał więc swojego pasierba Tyberiusza jako swojego sukcesora. Gajusz był pierwszym mężem Julii Liwilli. Został pochowany w Mauzoleum Augusta.

Przypisy

  1. Swetoniusz, Żywoty cezarów, Boski August, rozdz. 93
  2. Kasjusz Dion, Historia rzymska, ks. LV, rozdz. 10, 17 – rozdz. 10a, 10; Wellejusz Paterkulus, Historia rzymska, ks. II, rozdz. 101-102

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • John Hazel, Who's who in the Roman World, Routledge 2002, str. 48
Poprzednik:
Gnejusz Korneliusz Lentulus Kossus Getulikus i Pizon Augur
Konsul Cesarstwa rzymskiego
1 n.e.
Następca:
Publius Vinicius i Alfenus Warus