Gangut
| Gangut | |
 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Stocznia Admiralicji |
| Położenie stępki | 16 czerwca 1909[a] |
| Wodowanie | 20 października 1911 |
 WMF Rosji |
|
| Nazwa | Gangut |
| Wejście do służby | 11 stycznia 1915 |
 WMF ZSRR |
|
| Nazwa | Gangut |
 WMF ZSRR |
|
| Nazwa | Oktiabrskaja Riewolucyja |
| Wycofanie ze służby | 17 lutego 1956 |
| Los okrętu | złomowany w 1959 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 24 800 ton metrycznych (24 400 długich ton, 27 300 krótkich ton) |
| Długość | 181,2 m |
| Szerokość | 26,9 m |
| Zanurzenie | 8,99 m |
| Prędkość | 24,1 węzłów (44,6 km/h, na próbach) |
| Zasięg | 3200 mil morskich (5900 km) przy prędkości 10 węzłów (19 km/h) |
| Załoga | 1149 |
| Napęd | |
| 4 wały, turbiny parowe Parsonsa 25 kotłów parowych Yarrowa typu Admiralicji o mocy łącznej 52 000 KM (38 776 kW) (na próbach) |
|
| Uzbrojenie | |
| 12 dział 305 mm 16 dział 120 mm 1 działo 76 mm 4 wyrzutnie torped kalibru 450 mm |
|
| Opancerzenie | |
| pas pancerny na linii wodnej: 125–225 mm pokład: 12–50 mm wieże: 76–203 mm barbety: 75–150 mm nadbudówka: 100–254 mm |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Gangut – rosyjski, a następnie radziecki, pancernik typu Gangut z okresu I i II wojny światowej. Początkowo nazwany "Gangut" dla uczczenia miejsca bitwy morskiej stoczonej podczas III wojny północnej, w 1925 okrętowi zmieniono imię na "Oktiabrskaja Riewolucyja" dla upamiętnienia rewolucji październikowej. Była to czwarta jednostka w historii Rosyjskiej Marynarki Wojennej, która nosiła imię "Gangut".
Historia [edytuj]
Stępkę pod pierwszy pancernik typu Gangut położono w Stoczni Admiralicji w Piotrogrodzie 16 czerwca 1909. Wodowanie okrętu nastąpiło 20 października 1911, zaś wejście do służby 11 stycznia 1915. W tym samym czasie, kiedy okręt został przyjęty do służby, został on przydzielony do 1. Brygady Okrętów Liniowych Floty Bałtyckiej, która stacjonował w Helsinkach.
W grudniu 1939 podczas wojny zimowej okręt ostrzeliwał fińskie fortyfikacje, jednak bez znacznych sukcesów. We wrześniu 1941 okręt przybył do Leningradu, gdzie przez kolejne 3 lata ostrzeliwał wojska niemieckie oblegające miasto. W tym czasie w stronę niemieckich pozycji wystrzelił 1140 pocisków kalibru 305 mm, stając się zarazem celem niemieckich samolotów (we wrześniu 1941 został trafiony 6 bombami zrzuconymi z samolotów Junkers Ju 87 (Stukasów), a w kwietniu 1942 ponownie 4 bombami). 22 lipca 1944 okręt został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.
24 lipca 1954 roku okręt został jednostką szkolną, zaś 17 lutego 1956 został wycofany ze służby. Złomowanie nastąpiło w 1959.
Uwagi
- ↑ Wszystkie daty a propos historii budowania okrętu są według nowego porządku.
|
||||||||
