Giovanni Serodine
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Giovanni Serodine (ur. ok. 1594 w Asconie, zm. w 1631 w Rzymie) – włoski malarz okresu baroku, caravaggionista.
Działał od ok. 1612 w Rzymie. Okresowo pracował również w rodzinnym mieście Ascona. Należał do caravaggionistów. Duży wpływ na niego wywarł zwłaszcza Hendrick Terbrugghen. Jego światłocieniowy styl nawiązuje do ostatniego okresu rzymskiego Caravaggia, różnił się jednak swobodniejszym sposobem malowania. Tworzył przede wszystkim obrazy religijne.
Wybrane dzieła [edytuj]
- Jezus wśród uczonych w Piśmie (ok. 1625) – Paryż, Luwr,
- Portret ojca artysty (1628) – Lugano, Museo Caccia,
- Ścięcie św. Jana Chrzciciela – Rzym, Palazzo di Venezia,
- Śmierć Marii – Paryż, Luwr,
- Spotkanie Piotra i Pawła prowadzonych na śmierć (1625-26) – Rzym, Galleria Nazionale d’Arte Antica,
- Św. Małgorzata wskrzeszająca młodzieńca (ok. 1620) – Madryt, Prado,
- Św. Piotr w więzieniu (1628) – Rancate, Pinacoteca Cantonale.
Bibliografia [edytuj]
- Sztuka świata. Leksykon L-Z, red. A. Dulewicz, Warszawa: Arkady, 2000. ISBN 83-213-4135-7.
