Glass-Steagall Act

Glass-Steagall Act – ustawa wprowadzona przez Kongres Stanów Zjednoczonych w 1933 roku, której głównym postanowieniem był zakaz łączenia działalności komercyjnej banków z bankowością inwestycyjną. Na mocy ustawy powstało Federalne Biuro do spraw Ubezpieczania Depozytów (Federal Deposit Insurance Corporation), którego odpowiednikiem w Polsce jest Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

Inne postanowienia ustawy

Innymi postanowieniami ustawy było:

1. Zakazanie bankom płacenia odsetek od wkładów a vista.
2. Uprawnienie Fed do ustalania maksymalnego oprocentowania depozytów bankowych.
3. Zwiększenie progu minimalnego wkładu koniecznego do założenia banku narodowego.
4. Uprawnienie zarządu Systemu Rezerwy Federalnej do zakazywania bankom wykorzystywania kredytu otrzymanego od Systemu Rezerwy Federalnej w celu spekulacji.
5. Banki będące członkami Systemu Rezerwy Federalnej otrzymały zakaz gwarantowania emisji papierów wartościowych oraz kupowania ich na własny rachunek.

Bibliografia

• Katarzyna Jachimiak, "Bank i Kredyt", Październik 2004