Depozyt bankowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Depozyt bankowy (wkład bankowy) – transakcja polegająca na powierzeniu wartości majątkowych bankowi[1]. W zależności od danego produktu bankowego, w zamian za ulokowane depozyty pieniężne, banki zazwyczaj płacą deponentom odsetki, zależne głównie od długości zadeklarowanego czasu depozytu i stóp procentowych na rynku. Oprocentowanie może być stałe albo zmienne. Banki uzyskują w zamian prawo do dysponowania powierzonymi im środkami pieniężnymi, udzielając na ich podstawie kredytów lub je inwestując. Depozyty pieniężne stanowią podstawowe źródło finansowania działalności kredytowej prowadzonej przez banki.

Depozyty mogą mieć także formę rzeczową, np. papiery wartościowe, biżuteria, kruszce szlachetne, numizmaty, dokumenty. Są one przechowywane w skarbcu bankowym za określoną opłatą.

Historycznie składanie depozytów w postaci złota oraz kosztowności w bankach weneckich i wydawanie w zamian za nie kwitów potwierdzających zdeponowaną wartość, dało początek współczesnemu pieniądzowi papierowemu. W Polsce depozyty bankowe są obecnie najpopularniejszą formą przechowywania oszczędności.

Podstawowe rodzaje depozytów[edytuj | edytuj kod]

  • Depozyty na żądanie (a’vista) – jest to głównie pieniądz transakcyjny gromadzony na rachunkach rozliczeniowych bieżących i pomocniczych oraz na rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych. Ich właściciele mogą dysponować pieniędzmi w każdej chwili. Za depozyty a’vista banki oferują stosunkowo niską lub zerową stopę procentową.
  • Depozyty terminowe (zwane też lokatami terminowymi) – środki pieniężne, które nie są potrzebne do finansowania bieżącej działalności przedsiębiorstwa lub wydatków bieżących osoby fizycznej, a mogą przynieść dochód w postaci wyższego oprocentowania. Ponieważ powierzone bankom środki pozostają do ich dyspozycji przez dłuższy czas, płacą one za depozyty terminowe wyższe odsetki.

Oprocentowanie depozytów[edytuj | edytuj kod]

Oprocentowanie depozytów jest zwyczajowo wyrażane procentowo w ujęciu rocznym. Wysokość narosłych odsetek można wyznaczyć z następującego wzoru (kapitalizacja odsetek w dacie zapadalności):

I = K * \frac{t}{365} * \frac{r}{100}

gdzie:

  • I – narosłe odsetki,
  • K – nominał depozytu (zdeponowana kwota),
  • t – długość okresu utrzymania depozytu (w dniach),
  • r – oprocentowanie depozytu podawane w skali roku (w procentach).

Systemy gwarantowania depozytów[edytuj | edytuj kod]

W celu zapewnienia bezpieczeństwa wkładów bankowych w wielu krajach objęte są one systemami gwarantowania depozytów. Oznacza to, że nawet w przypadku bankructwa banku, klienci mogą odzyskać całość lub część swoich wkładów (zazwyczaj do określonej kwoty). Tworzone są w tym celu specjalne fundusze, które w razie potrzeby wypłacającą poszkodowanym klientom rekompensaty.

Wkłady bankowe gwarantowane są w Polsce przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Wkłady nieprzekraczające 100 tys. EUR gwarantowane są w 100%[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Depozyt bankowy. Portal PWN Biznes. [dostęp 2012-09-21].
  • Jajuga K., Jajuga T.: Inwestycje. Instrumenty finansowe, aktywa niefinansowe, ryzyko finansowe, inżynieria finansowa. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 978-83-01-14957-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]