Gonzo (dziennikarstwo)
 |
Ten artykuł od 2012-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Gonzo – subiektywny styl reportażu lub filmu dokumentalnego, w którym dziennikarz, reporter lub twórca, zamiast pozostawać biernym obserwatorem, angażuje się osobiście w swój materiał. Występują liczne dygresje, często niezwiązane bezpośrednio z głównym wątkiem, jednak stawiające temat w szerszej perspektywie interpretacyjnej. Subiektywne opinie są tu traktowane jako środek artystycznego wyrazu, co sprawia że styl ten jest tak samo bliski dziennikarstwu, jak i beletrystyce.
Szczyt popularności stylu przypada na lata 60. i 70. XX w. Filarem Gonzo jest przeświadczenie, że dziennikarstwo może być bardziej prawdziwe i dosłowne bez przestrzegania tradycyjnych zasad reportażu, czy podstawowych prawideł sztuki dziennikarskiej, w tym zasad etycznych. Sam styl wywodzi się bezpośrednio z XX-wiecznego literackiego prądu intelektualnego zwanego Nowym Dziennikarstwem.
Podanie dokładnej daty narodzin stylu nie jest możliwe, gdyż nawet w bardzo wczesnej twórczości czołowych twórców można odnaleźć pewne, choć jeszcze nie rozwinięte elementy charakterystyczne, które dopiero w późniejszym okresie jego twórczości stały się rozpoznawalne i z nim kojarzone.
Po raz pierwszy terminu gonzo użył Bill Cardoso wydawca gazety "Boston Globe" po przeczytaniu artykułu Thompsona pt. Gonitwa Kentucky jest dekadencka i zdegenerowana, miał wówczas krzyknąć "This is pure gonzo!". Symbolem gonzo stał się plakat autorstwa malarza Toma Bentona, prywatnie przyjaciela Thompsona, na którym widnieje dłoń o dwu kciukach, dzierżąca mescal button, czyli szczyt kaktusika Lophophora Williamsi, zawierającego meskalinę.
Ojcem gonzo był Hunter S. Thompson (1937-2005), amerykański pisarz reporter, publikujący m.in. dla The New York Timesa, Rolling Stone, Playboya. Innymi postaciami związanymi z nurtem byli latynoamerykański prawnik Oscar Zeta Acosta, dziennikarz Bill Cardoso, rysownik Ralph Steadman oraz pisarz Tom Wolfe.
