Granica estońsko-łotewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące  Estonia
 Łotwa
Okres istnienia 1918-1940, od 1991
W obecnym przebiegu
Długość 339 km
Łotewski słupek graniczny w okolicach miejscowości Ainaži

Granica estońsko-łotewska - granica państwowa, pomiędzy Estonią oraz Łotwą, istniejąca od ogłoszenia przez oba kraje niepodległości w roku 1918, do inkorporacji do ZSRR w 1940 oraz od ponownego ogłoszenia niepodległości w 1991.

Przebieg granicy[edytuj | edytuj kod]

Granica zaczyna się w trójstyku pomiędzy miejscowościami Misso (EST), Pededze (LVA) i Ławrami (RUS). Biegnie ona na zachód, aż do okolic miejscowości Gaujienia (LVA), gdzie skręca na północny zachód. Przecina następnie na pół miasto Valka/Valga i przed miasteczkiem Abja (EST) skręca na południowy zachód, podążając do wybrzeża Morza Bałtyckiego, które osiąga pomiędzy wsiami Ainaži (LVA) oraz Ikla (EST).

Kształtowanie się wspólnej granicy[edytuj | edytuj kod]

Przebieg granicy ustalili wspólnie przedstawiciele Łotwy i Estonii, wkrótce po ogłoszeniu przez oba kraje niepodległości. Ponieważ nigdy wcześniej żadne z tych dwóch państw nie istniało nie istniały także żadne ambicje terytorialne. Granica została wytyczona na zasadzie etnicznej. Po przekształceniu przez ZSRR obu krajów w republiki radzieckie ich granice uległy drobnej zmianie - po włączeniu do Rosyjskiej FSRR okręgu wokół miasta Pieczory (przedtem należącego do Estonii) nieznacznie się ona skróciła.

Po uniezależnieniu się Łotwy i Estonii od Związku Radzieckiego w 1991 roku granica nie uległa zmianie.

Przejścia graniczne[edytuj | edytuj kod]

Od 2007 roku oba kraje są członkami strefy Schengen i nie są na wspólnej granicy przeprowadzane kontrole graniczne, a jej przekraczanie jest możliwe w jej dowolnym miejscu.

Przejścia graniczne przed przystąpieniem do Układu z Schengen:

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.