Haleakalā
| Haleakalā | |
| Państwo | |
| Wysokość | 3 055 m n.p.m. |
Haleakalā – wulkan na Oceanie Spokojnym na wyspie Maui w archipelagu Hawajów. Wznosi się na wysokość 3055 m n.p.m. Jego szczyt jest często spowity gęstymi chmurami.
Znajduje się na terenie Parku Narodowego Haleakalā o powierzchni 122,15 km². Krater wulkanu o długości 11,3 km i szerokości 3,2 km ma obwód 34 km. Jego głębokość dochodzi do 800 metrów.
Ostatni raz wulkan ten wybuchł około 1790. Z jego bocznego krateru wypłynęła lawa, która wpłynęła do Zatoki La Perouse'a.
Od wschodniej strony krateru znajduje się punkt widokowy dla odwiedzających to miejsce turystów. Jedną z atrakcji są widowiskowe wschody i zachody słońca widoczne z krateru.
W 1961 na szczycie wulkanu zarejestrowano rekordowo niską na Hawajach temperaturę powietrza (-10 °C).
Legenda [edytuj]
W języku tubylców nazwa Haleakalā oznacza "Dom Słońca". Według legendy miejscowy półbóg Maui wszedł rankiem na szczyt krateru, chwycił promienie słońca i zmusił słońce, aby w tym miejscu zawsze zwalniało swój bieg i dłużej przebywało nad wyspą. W ten sposób mieszkańcy wyspy zyskali dłuższy dzień i mogli zbierać obfitsze plony.
Bibliografia [edytuj]
Cudowny Świat/Najpiękniejsze zakątki i krajobrazy, Przegląd Readers's Digest, Warszawa 2000, ISBN 83-88243-10-1