Hermopolis
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
|
|||
| Hermopolis w hieroglifach |
Hermopolis (z gr., egip. -Hemenu - "miasto ośmiu", również Hermopolis Magna) – prastare miasto w starożytnym Egipcie, stolica XV nomu Górnego Egiptu; miasto ośmiu bóstw (Ogdoady):
- Nun i jego małżonka Naunet - pierwotne wody,
- Kuk i Kauket - ciemności,
- Amon i Amaunet - niewidzialność,
- Huh i Hauhet - nieskończona przestrzeń;
Centrum kultu Thota (gr. Hermesa - stąd gr. nazwa miasta Hermopolis). Bogowie przybrali formę żab, natomiast boginie - formę węży, a niekiedy małp; jedynie Amon przybrał postać węża o imieniu Kemofet ("ten, który spełnił swój czas").
W Hermopolis było święte jezioro Deser ("jezioro dwóch noży"). Pośrodku jeziora była położona Wyspa Płomieni, na której święty Ibis składał kosmiczne Jajo, a następnie je rozbijał. Ibis był jedną z reprezentacji Thota.
Najlepiej zachowały się 24 kolumny pochodzące z chrześcijańskiej bazyliki oraz cztery rzeźby pawianów w piaskowcu[1].
Przypisy
- ↑ Praca zbiorowa: Przewodniki Wiedzy i Życia - Egipt. Warszawa: Hachette Livre Polska sp. z o.o., 2009, s. 174. ISBN 978-83-7575-648-7.
Bibliografia [edytuj]
- Pavan, Ada Russo w przekł. Agnieszki Michalskiej-Rajch Tajemna Wiedza Egiptu, Wydawnictwo Ravi, Łódź 2002 r., s. 29-30, ISBN 83-7229-038-5
