Hiperbilirubinemia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hiperbilirubinemia - to termin medyczny określający podwyższony poziom bilirubiny w surowicy krwi.

Prawidłowy poziom bilirubiny całkowitej w surowicy krwi człowieka wynosi 0,3–1,0 mg/dl lub 5,1–17,0 μmol/l. [1]

Podwyższenie poziomu bilirubiny powyżej 5 mg% powoduje zażółcenie powłok i oczu i jest nazywane żółtaczką. Mianem hiperbilirubinemii określa się też grupę chorób, których głównym objawem jest podwyższenie poziomu bilirubiny we krwi (m.in. zespół Gilberta, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, zespół Criglera-Najjara).

Przypisy

  1. Debby Golonka: Digestive Disorders Health Center: Bilirubin (ang.). WebMD. [dostęp 2010-01-14]. s. 3.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.