Hispano-Suiza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hispano-Suiza Cía General de Coches y Automóviles E. La Cuadra S. en comandita
Hispano-Suiza Cía General de Coches y Automóviles E. La Cuadra S. en comandita
Forma prawna spółka publiczna
Data założenia 14 czerwca 1904
Lokalizacja Barcelona  Hiszpania
Branża motoryzacja
Produkty samochody osobowe, luksusowe, samochody opancerzone, silniki lotnicze i morskie
Kapitał zakładowy 500.000 peset
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hispano-Suiza – przedsiębiorstwo działające w branży lotniczej i motoryzacyjnej. Znany przedwojenny producent broni, silników i luksusowych samochodów.

Historia[1][edytuj | edytuj kod]

Historia koncernu sięga roku 1898 kiedy to hiszpański kapitan artylerii rozpoczął w Barcelonie produkcję samochodów elektrycznych pod nazwą La Cuadra. Następnie zbudował swoje pierwsze gazowe silniki. Według rejestru z 1899 było to jedyne przedsiębiorstwo takiego typu w Hiszpanii. W 1903 firma upadła. W 1904 znów pokazała się na rynku pod zmienioną nazwą: La Hispano–Suiza Fábrica de Automóviles. W 1905 stworzono silnik który pomógł im przetrwać. W 1911 utworzono nową fabrykę na przedmieściach Paryża w Levallois–Perret, a w 1914 do dużych zakładów w Bois–Colombes. W 1919 powrócono do tworzenia silników samochodowych. Wraz z początkiem I wojny światowej firma rozpoczęła produkcję silników lotniczych. Na początku II wojny światowej firma wstrzymała produkcję silników samochodowych i samochodów lecz rozpoczęła produkcję silników lotniczych.

Hispano Suiza H21 GTS z 2002 roku.

Po II wojnie światowej była przedsiębiorstwem lotniczym. Znana był głównie z produkcji armat przeciwlotniczych małego kalibru. Firma w 1972 została przyłączona do firmy Oerlikon, a jej produkty oznaczano skrótem HS[2]. W 1999 przeniesiono produkcję turbin do fabryki w Bezons. W roku 2000 zaprezentowano prototyp sportowego samochodu o nazwię Hispano Suiza H21. Od 2005 przedsiębiorstwo jest częścią SAFRAN Group[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 85. ISBN 83-86028-01-7.