Hoja piękna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hoja piękna
Hoya bella.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd goryczkowce
Rodzina toinowate
Rodzaj hoja
Gatunek hoja piękna
Nazwa systematyczna
Hoya bella Hook
Bot. Mag. 74: t. 4402. 1848
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiaty

Hoja piękna (Hoya bella) – gatunek rośliny z rodziny toinowatych (Apocynaceae). Często (błędnie) nazywana bywa woskownicą. Pochodzi z Birmy i wyspy Jawa[2]. W wielu krajach świata jest uprawiana jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Pnącze odznaczające się powolnym wzrostem. Osiąga 30 cm wysokości i 20 cm szerokości. W ciągu roku jej pędy przyrastają tylko 12-15 cm.
Liście
Małe, o długości ok. 2-3 cm, zgrubiałe, kształtu lancetowatego, błyszczące, wyrastające naprzeciwlegle.
Kwiaty
Zebrane po 12-15 w baldachowate kwiatostany. Kwiaty małe i mięsiste, w kształcie gwiazdkowate, białe z czerwonym środkiem. Kwitnie bardzo obficie i przez całe lato. Kwiaty wydzielają mdły i dość wyraźny zapach oraz kropelki lepkiej, podobnej do miodu cieczy.
Gatunki podobne
Hoja różowa. Ma grubsze i większe liście, dłuższe pędy i różowe kwiaty. Kwitnie mniej obficie i krótko.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna: W Polsce jest uprawiana jako roślina doniczkowa, rzadziej niż hoja różowa. Jest też trudniejsza od niej w uprawie. W mieszkaniu może przetrwać najwyżej 2-3 lata.
    • Wymagania: Potrzebuje dobrego oświetlenia, ale bezpośrednie słońce może oparzyć jej liście. Zimą temperatura nie powinna spadać poniżej 10 °C, latem nie powinna przekroczyć 24 °C. Nie lubi nadmiaru wody. Wymaga spryskiwania, źle toleruje przeciągi. Jako podłoże najlepsza jest ziemia gliniasta, wymagany jest dobry drenaż doniczki.
    • Zabiegi uprawowe: Najlepiej posadzić w większej doniczce, tak by nie trzeba było rośliny przesadzać. W czasie upałów podlewanie (tylko deszczówką) raz w tygodniu, zimą raz na dwa tygodnie. W lecie co 3-4 tygodnie nawożenie nawozem płynnym. Należy czyścić liście z kurzu – albo poprzez spryskiwanie wodą, albo (jeśli nie pomaga) poprzez delikatne wycieranie wilgotną szmatką.
    • Rozmnażanie: W warunkach amatorskich jest trudne. Rozmnaża się poprzez sadzonki pędowe z wierzchołków. Ukorzenia się je wiosną w mieszaninie torfu z piaskiem z wykorzystaniem ukorzeniacza. Sadzonki należy trzymać pod folią, w temperaturze ok. 21 °C. Można także rozmnażać przez odkłady.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dawid Longman: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Warszawa: PWR i L, 1997. ISBN 83-09-01559-3.