Hospodar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hospodar – tytuł władców używany od XIV wieku przez kancelarie posługujące się językiem ruskim[1]. W Rosji gosudar był tytułem cara. Stare słowo pochodzenia słowiańskiego (w jęz. ros. Господарь), oznaczające pana, władcę, księcia.

W języku polskim stosowane najczęściej z przymiotnikiem mołdawski lub wołoski – dla określenia władcy Mołdawii lub Wołoszczyzny w wiekach XIVXVIII.

Tytułu hospodara, jako nadrzędnego w stosunku do podległych im litewskich i ruskich książąt oraz kniaziów, oficjalnie używali również wielcy książęta litewscy, przede wszystkim w okresie sprzed zawarcia unii lubelskiej (1569). Przykładowo w statutach litewskich Zygmunt III Waza, tytułował siebie hospodarem[2], w ten sam sposób szlachta na Litwie oddawała cześć władcy: Naiaśnieyszy Hospodar Król Jego Mość[3]. Taka tytulatura nadal jest przyjmowana niekiedy we współczesnej polskiej historiografii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hospodar. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2015-04-01].
  2. Stanisław Plater: Mała Encyklopedya Polska. T. 1. Biblioteka Brytyjska, 1841, s. 17. [dostęp 1 kwietnia 2015].
  3. Wiek wstępowania w związki małżeńskie. W: Piotr Guzowski, Cezary Kukla: Struktury demograficzne rodziny na ziemiach polskich do połowy XX wieku. Przegląd badań i problemów. Białystok: Instytut Badań nad Dziedzictwem Kulturowym Europy, 2014, s. 39. ISBN 78-83-64103-81-0. [dostęp 1 kwietnia 2015].