Kniaź

Kniaź – z ruskiego князь:

• tytuł określający wodza plemienia, później głowę państwa u Słowian i Litwinów, a w końcu dziedziczny honorowy tytuł szlachecki w Wielkim Księstwie Litewskim i Wielkim Księstwie Moskiewskim. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów od lat trzydziestych XVII wieku jedynym tytułem dziedzicznym uznawanym i używanym oficjalnie był właśnie tytuł kniazia.
• w systemie samorządu osady lokowanej na prawie wołoskim kniaź to osoba stojąca na czele wsi (sołtys).

Słowo w języku ruskim pochodzi ze słowiańskiego *kъnędzь, z którego pochodzą też:

• jęz. bułgarski: княз (kniaz), żeń. княгиня (kniaginia)
• jęz. czeski: kněz, męs. kněžka (= książę)); kníže, żeń. kněžna (= księżniczka)
• jęz. węgierski: кынгды~kündü (podobne jak kenéz)
• jęz. rumuński: cneaz, chinez
• jęz. polski: ksiądz (pierwotnie w znaczeniu "książę", dziś wyłącznie "duchowny"), stąd też książę (z kъnęžę = młody kъnędzь), księżyc (z kъnęžiťь pierwotnie "syn księcia", potem "miesiąc" oraz (dziś wyłącznie) "satelita ziemi")

• Książę
• Ksiądz (tu etymologia)